Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

H Τουρ­κί­α βρί­σκε­ται σή­με­ρα στην αιχ­μή των πα­γκό­σμιων α­ντι­θέ­σε­ων. Η α­ντί­στα­σή της στην προ­σπά­θεια πε­ρι­κύ­κλω­σης και α­πο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης από τη ρω­σι­κή νε­ο­τσα­ρι­κή υ­περ­δύ­να­μη μπο­ρεί να α­πο­μα­κρύ­νει τον κίν­δυ­νο πολέ­μου που οι ρώ­σοι νε­ο­χι­τλε­ρι­κοί σχε­διά­ζουν κα­τά της ευ­ρω­πα­ϊ­κής η­πεί­ρου.

Ακολουθεί αναδημοσίευση ενός κείμενου της Νέας Ανατολής του 2015 που αναφερόταν σε μια απάντηση του αντιεθνικιστή ιστορικού Γιώργου Νακρατζά σχετικά με τη «γενοκτονία των Ποντίων».

Το ελληνικό κράτος, ιδιαίτερα από τότε που πήρε θέση υπέρ των πρώτων γενοκτόνων στην ευρωπαϊκή ήπειρο μετά  τον β΄ παγκόσμιο πόλεμο, που ήταν οι Σέρβοι σφαγείς της Σρεμπρένιτσα, και υπέρ των νεοτσαρικών Ρώσων πολιτικών προστατών τους δεν αρκείται απλά στην διαστρέβλωσή της  ιστορικής αλήθειας. Πάει και παίρνει φανατικά θέση στο πλευρό  της πιο άδικης πλευράς σε μια ιστορικού χαρακτήρα πολιτικοστρατιωτική αντιπαράθεση ώστε να στήνει μέτωπα «εθνικής ομοψυχίας», σε βάρος των συμφερόντων του λαού και της ίδιας της χώρας μας, τα οποία μέτωπα εξυπηρετούν μόνο ένα πράγμα:  τη ρώσικη εξωτερική πολιτική. 

 Το Φλεβάρη του 1994 με την ψήφο και του ψευτοΚΚΕ η ελληνική Βουλή αποφάσισε ότι η Τουρκία διέπραξε σε βάρος των Ελλήνων του Πόντου το έσχατο διεθνές έγκλημα, αυτό της γενοκτονίας. Πρόσφατα σύσσωμο το διακομματικό καθεστώς χρησιμοποίησε το διαγωνισμό της Eurovision για να προβάλει αυτή τη «γενοκτονία» ώστε να καταστήσει τη σημερινή Τουρκία βαθιά ένοχη στα μάτια των λαών της Ευρώπης καταρχήν γιατί αρνείται ότι διέπραξε αυτό το ύψιστο έγκλημα, και μετά για να αποκτήσουν ιστορικό βάθος και ασύλληπτο όγκο τα δυο πραγματικά λάθη της και οι επιθετικές της πλευρές στην Κύπρο και στο Αιγαίο, όπου όμως και η Ελλάδα έχει πελώριες ιστορικές ευθύνες.  Στόχος όλων των πολιτικών κομμάτων, πλην της ΟΑΚΚΕ, γι αυτήν την πρόσφατη έκρηξη του αντιτουρκιμού είναι ένας: να εμποδίσουν την Ευρώπη στο να εντάξει την αμφιταλαντευόμενη Τουρκία στο πρόσφατο αγωνιώδες, μετά την προδοσία Τραμπ, πολιτικοστρατιωτικό της μέτωπο ενάντια στη νεοχιτλερική Ρωσία και τελικά να τη στείλει στην ανοιχτή αγκαλιά της  (δες https://www.oakke.gr/global/2013-02-16-19-26-19/item/1760- ).

Η απρόκλητη και βάρβαρη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έφερε τα πάνω κάτω στις διεθνείς σχέσεις και προκάλεσε παγκόσμιους τριγμούς και ανακατατάξεις. Μία από τις πιο σημαντικές συνέπειές της είναι και η στάση που επέλεξαν να κρατήσουν οι χώρες σʼ ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα, αφού αυτό δεν αφορά μόνο στη σχέση Ρωσίας-Ουκρανίας, αλλά γενικότερα στη σχέση του ρωσοκινεζικού νεοναζιστικού Άξονα κυρίως με τη ΕΕ, που αυτός θέλει να καταπιεί, και δευτερευόντως τις ΗΠΑ του Δημοκρατικού κόμματος. Τώρα πια φαίνονται σχετικά καθαρά τα δύο μπλοκ, που ποτέ δεν είχαν πάψει να υπάρχουν, παρά την πολιτική της Ρωσίας να κάνει μετά τα 1990 τον ψόφιο κοριό και τον τάχα φιλοδυτικό «εταίρο». Βέβαια, αυτό το ξεκαθάρισμα δεν έχει γίνει ακόμη σε απόλυτο βαθμό, καθώς πολλοί ρωσόφιλοι κρύβονται ακόμη πίσω από παχιά λόγια περί σταματήματος του πολέμου. Όσο όμως η Ουκρανία αντιστέκεται, τόσο όλοι θα είναι αναγκασμένοι αργά ή γρήγορα να πάρουν θέση υπέρ του ενός ή του άλλου στρατοπέδου.

Μια παλιά λαϊκή παροιμία λέει πως «ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται». Δεν υπάρχει καλύτερη επιβεβαίωσή της από το γεγονός της μεταφοράς μιας συστοιχίας πυραύλων Πάτριοτ από την ηπειρωτική Ελλάδα στην Κάρπαθο στις αρχές του πολέμου της Μέσης Ανατολής. Ο λύκος στην προκείμενη περίπτωση είναι ο ελληνικός αντιτούρκικος σοβινισμός, με στρατιωτικό του εκφραστή τον ρωσόδουλο υπουργό Άμυνας Δένδια, ενώ η αναμπουμπούλα ήταν ο προβοκατόρικος πόλεμος που εξαπέλυσε ο Τραμπ κατά του Ιράν για να το υποτάξει απόλυτα στη Ρωσία και έτσι να εξασφαλίσει την κυριαρχία του ρωσοκινεζικού Αξονα στον Περσικό Κόλπο.

Η επίσημη δικαιολογία για την αποστολή των Πάτριοτ στην Κάρπαθο ήταν ότι έτσι καλύπτεται η Κύπρος και γενικότερα η ανατολική Μεσόγειος από χτυπήματα ντρόουν όπως αυτό που έπληξε τη βρετανική βάση του Ακρωτηρίου που αποτελεί αγγλικό* έδαφος. Αποδείχθηκε στη συνέχεια ότι η απειλή ήταν πολύ μικρότερη από τη διάσταση που της έδωσαν η Ελλάδα και η Κύπρος και αποτέλεσε μόνο ένα πρόσχημα ώστε το ελληνικό και το κυπριακό πολιτικό καθεστώς να ξεσηκώσουν έναν φοβερό κουρνιαχτό, για να δείξουν ότι τάχατες απειλείται η Κύπρος με έναν πολύ ουσιαστικό τρόπο, οπότε είχαν το δικαίωμα να θέσουν σε εφαρμογή το αλήστου μνήμης παπανδρεϊκό εφεύρημα του «ενιαίου αμυντικού χώρου». Στην ουσία ήταν μια χρυσή ευκαιρία, για να καλέσουν τις στρατιωτικές δυνάμεις της Ευρώπης να «υπερασπιστούν» όλο το κυπριακό έδαφος με τέτοιο τρόπο ώστε να απομονώσουν για μια ακόμα φορά την Τουρκία. Δηλαδή να την εμφανίσουν σαν μια εντελώς εχθρική, απολύτως κατοχική δύναμη της Κύπρου και όχι σαν ένα έστω προσωρινό και ταλαντευόμενο σύμμαχο της Ευρώπης, μέσα στην αντιρώσικη «Συμμαχία των Προθύμων». Έτσι και κάτω από την πίεση της αντιπολίτευσης της η τουρκική κυβέρνηση έστειλε τα F-16 στο βόρειο κομμάτι του νησιού οξύνοντας κι άλλο τις τουρκοκυπριακές αντιθέσεις.

Η ελληνική απάτη-προβοκάτσια με τα 10 μίλια στο Αιγαίο

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, που διακρίνεται για τη δουλικότητα της στον Πούτιν, πήρε από την πρώτη στιγμή θέση ενάντια στην κατάρριψη του ρώσικου μαχητικού από την Τουρκία.

Πώς και γιατί τα ντόπια τσιράκια του Πούτιν στήνουν το σκηνικό πολέμου στο Αιγαίο. Μοναδικός στόχος τους να βγάλουν την Τουρκία από το ΝΑΤΟ για να τη στείλουν στην πουτινική Ρωσία