Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Πάντα οι σοσιαλφασίστες με επικεφαλής το ψευτοΚΚΕ, οργανώνουν διαμαρτυρίες έξω από τα νοσοκομεία που επισκέπτεται ο υπουργός υγείας έχοντας στο πλευρό τους την Ανταρσύα, το κόμμα του πιο παρασιτικού κομματιού της κρατικής υπαλληλίας. Επίσης πάντα αυτές οι διαμαρτυρίες έχουν την πολιτική στήριξη όλων των άλλων ψευτοαριστερών και φασιστικών κομμάτων, από εκείνα του Σύριζα και της Κωνσταντοπούλου ως εκείνα του Βελόπουλου και του Νατσιού. Η εξήγηση γι αυτή τη μοναδική συγκέντρωση πυρών στο συγκεκριμένο υπουργό και σε κανέναν άλλο βρίσκεται στο ότι αυτό το ηγετικό στέλεχος της ΝΔ είναι ένας φιλο-αναπτυξιακός βιομηχανιστής αστός, που παρά τις εθνικιστικές του καταβολές, συμπαρατάσσεται εδώ και μερικά χρόνια με το φιλοευρωπαϊκό, φιλελεύθερο ρεύμα της ΝΔ. Αυτός, αντίθετα με τον αρχηγό του Μητσοτάκη, συγκρούεται ανοιχτά με όλη την ψευτοαριστερά, δηλαδή και με το ψευτοΚΚΕ, που όμως είναι η πολιτική ναυαρχίδα της Ρωσίας στην Ελλάδα, η οποία γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο βρίσκεται στο απυρόβλητο όλης σχεδόν της αστικής τάξης. Με αυτή του ωστόσο τη γραμμή ο Γεωργιάδης έχει σημαντική απήχηση μέσα στη βάση της ΝΔ, οπότε στέκεται αντικειμενικά σαν ο κύριος εσωκομματικός αντίπαλος του ισχυρού ρωσόφιλου διεκδικητή της αρχηγίας της, του ανθρώπου του Καραμανλή του Β΄και αγαπημένου όλης της ψευτοαριστεράς, του τουρκοφάγου Δένδια. Αυτός προορίζεται για διάδοχος του Μητσοτάκη ο οποίος παραμένει στην εξουσία μόνο επειδή είναι ακόμα χρήσιμος στη Ρωσία. Και είναι χρήσιμος γιατί σαν δήθεν φιλελεύθερος ο Μητσοτάκης μπορεί να καθησυχάζει περισσότερο από τον Δένδια την Ευρώπη την ώρα που τη μαχαιρώνει πισώπλατα βάζοντας στρατηγικές σφήνες ανάμεσα σε αυτήν και την Τουρκία ή μετατρέποντας την Ελλάδα σε μια βάνα για τους ενεργειακούς εκβιασμούς του Τραμπ και ταυτόχρονα σε ένα διπλωματικό τσιράκι του στα Βαλκάνια και στη Μέση Ανατολή. Για να ανοίξουν το δρόμο σε μια πρωθυπουργία Δένδια οι ρωσόφιλοι προσπαθούν να φθείρουν και να εξουδετερώσουν όσο γίνεται πιο γρήγορα τον Γεωργιάδη.

Πριν λίγες μέρες, στις ακτές της Χίου έγινε μία επιχείρηση του λιμενικού σώματος κατά ενός φουσκωτού σκάφους που μετέφερε μετανάστες και πρόσφυγες. Δεκαπέντε από τους σαράντα επιβάτες του βρήκαν σχεδόν ακαριαίο θάνατο από σύγκρουση των δύο σκαφών και οι υπόλοιποι τραυματίστηκαν βαριά και χρειάστηκαν πολυήμερη νοσηλεία. Το φουσκωτό έγινε κομμάτια και βούλιαξε, το σκάφος του λιμενικού είχε κάποιες φθορές και το πλήρωμα του παρέμεινε αλώβητο. Οι κάμερες του σκάφους του λιμενικού ήταν κλειστές αν και ήταν πλήρως λειτουργικές και είναι υποχρεωμένο να τις έχει ανοιχτές όταν εντοπίζει σκάφος.

Το ναυάγιο της Χίου είναι ένα πρωτοφανές περιστατικό γιατί δεν υπήρχε θάνατος από πνιγμό όπως συνηθίζεται σε περιπτώσεις θαλάσσιων ελέγχων. Υπάρχει βαρύ ιστορικό σε πνιγμούς στο λιμενικό σώμα που έχει επανειλημμένα κατηγορηθεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, διεθνείς και ευρωπαϊκούς οργανισμούς, αλλά και από την ίδια τη Frontex, για το ότι δεν τηρεί τους κανόνες της προστασίας της ανθρώπινης ζωής, ότι ποτέ δεν ανοίγει τις κάμερες στα δικά του σκάφη όπως έχει υποχρέωση να κάνει, ότι με επικίνδυνους ελιγμούς προκαλεί την ανατροπή των πλοίων κατά τη διάρκεια της απώθησης τους για να μην μπουν σε εγχώρια νερά, και για το ότι κάνει επικίνδυνες παράνομες επαναπροωθήσεις, δηλαδή σπρώξιμο στις βάρκες των διακινητών που μεταφέρουν μετανάστες και πρόσφυγες προς τα πίσω και μέχρι τις ακτές της Τουρκίας.

Το ότι το ψευτοΚΚΕ και o ΣΥΡΙΖΑ πέτυχαν να απαγορεύσουν τον κεντρικό ομιλητή που είχε προσκαλέσει η Ισραηλιτική Κοινότητα του Βόλου, τον δημοσιογράφο Σάκη Μουμτζή, από την εκδήλωση της επετείου του Ολοκαυτώματος αποτελεί όχι μόνο μια αντιδημοκρατική πράξη γενικά αλλά ακόμα χειρότερα μια αντισημιτική δίωξη.Ο κύριος λόγος για τον οποίο κινητοποιήθηκαν οι Συριζαίοι και Κνίτες και απαίτησαν τον εξοστρακισμό του Μουμτζή από τη συγκέντρωση της Ισραηλιτικής κοινότητας του Βόλου είναι κυρίως για το ότι έχει καταγγείλει με μία σειρά πρόσφατων άρθρων του τον αντισημιτισμό της ψευτοαριστεράς, ιδιαίτερα όταν αυτή απαγόρευε σε Ισραηλινούς τουρίστες να αποβιβαστούν στη χώρα κατηγορώντας τους σαν εκπροσώπους του «κράτους-δολοφόνου». Γενικότερα ωστόσο η ψευτοαριστερά απεχθάνεται τον Μουμτζή γιατί κρατάει μια δημοκρατική θέση στα πιο σημαντικά σήμερα διεθνή πολιτικά μέτωπα, κυρίως γιατί στέκεται στο πλευρό της Ουκρανίας απέναντι στην πουτινική Ρωσία, όπως στέκεται απέναντι στους Μουλάδες του Ιράν, αλλά και απέναντι στον Τραμπ.

Το ότι αυτή η απαίτηση του αποκλεισμού έγινε αποδεκτή από την Περιφέρεια Θεσσαλίας, που ήταν συνδιοργανώτρια της εκδήλωσης, αποτελεί στην ουσία μία φίμωση της Ισραηλιτικής Κοινότητας από το ελληνικό κράτος, καθώς η Περιφέρεια είναι ένας βραχίονας του κράτους και μάλιστα ιδιαίτερα σημαντικός στην επαρχία. Στο βάθος, με αυτήν την απαγόρευση, η ψευτοαριστερά και το ελληνικό κράτος είπαν στους Εβραίους του Βόλου: Κύριοι μπορείτε να κάνετε ότι θέλετε, αλλά δεν μπορείτε να φέρνετε εδώ έναν άνθρωπο που κατηγορεί σαν αντισημιτική την “Αριστερά”, δηλαδή εκείνη τη σημερινή κρατική δύναμη που πιο πολύ από κάθε άλλη εκπροσωπεί τον ρωσικό, δηλαδή τον πολιτικά πιο ισχυρό ιμπεριαλισμό στη χώρα μας. Επειδή όμως κανείς δεν θα τολμούσε να δικαιολογήσει την απαγόρευση του ομιλητή με το ότι αυτός κατήγγειλε τον αντισημιτισμό της «αριστεράς», αυτή απαίτησε την καθαίρεσή του με την κατηγορία ότι παραχαράσσει την ιστορία του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και γενικά την Ιστορία της Αντίστασης. Όπως θα δούμε με αυτό τον τρόπο η ψευτοαριστερά κατηγορούσε τους Εβραίους του Βόλου για αντιπατριωτισμό δηλαδή τους απηύθυνε την πιο τυπική αντισημιτική κατηγορία.

Όσο ζωντανή παραμένει η δημοκρατική αντιφασιστική εξέγερση του Νοέμβρη του ‘73 σαν συλλογική μνήμη μέσα στην κουλτούρα και τη ζωή του λαού σε ολόκληρη την περίοδο της Μεταπολίτευσης, άλλο τόσο μία έμπρακτη άρνηση και συκοφάντησή της αποτελεί εδώ και πολλά πια χρόνια ο επίσημος, κρατικός “γιορτασμός” της το τριήμερο 15-17 του Νοέμβρη.

Ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του ‘80 η πορεία στην αμερικανική πρεσβεία έχει γίνει όχημα του νέου, μονόπλευρου, δεξιού και φιλορώσικου αντιαμερικανισμού για το ρούφηγμα στις τάξεις του ψευτοΚΚΕ (καθώς και του “εξωκοινοβουλευτικού” στολίσκου που ακολουθεί πολιτικά τον Περισσό) νεολαίων με αριστερές, συχνά και επαναστατικές διαθέσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι το ίδιο το κόμμα που υπονόμευσε και συκοφάντησε ως “δουλειά προβοκατόρων της ΚΥΠ” τη μεγαλειώδη αντιφασιστική εξέγερση νεολαίας και λαού το 73, έχει κάνει τη συγκεκριμένη πορεία τη μεγαλύτερη κομματική του επίδειξη δύναμης κάθε χρόνο, εκείνη στην οποία κατεβαίνει όσο πιο μαζικά μπορεί με τα κομματικά του λάβαρα - κι όχι με τα μετωπικά του “σχήματα” τύπου ΠΑΜΕ, ΜΑΣ κλπ.

Ο τριήμερος γιορτασμός που προηγείται της πορείας, πάλι, από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 έχει περάσει κι αυτός οριστικά στη σφαίρα της σοσιαλφασιστικής αντίδρασης, ειδικά μετά τη “σύλληψη” - απόσυρση της ΔΕΚΟ “17Νοέμβρη” το 2002. Από τότε - με την έκθεση “έργων τέχνης” των ρωσόδουλων δολοφόνων κουφοντιναίων μέσα στον ιστορικό χώρο του Πολυτεχνείου - μέχρι και σήμερα δεν υπάρχει μαγάρισμα της μνήμης της εξέγερσης που να μην έχει γίνει από το ψευτοΚΚΕ και τη μικροαστική αντιδραστική ουρά του: οι σημαίες των ναζιστικών, ρώσικων κατοχικών “λαϊκών δημοκρατιών” του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ με δικέφαλους αετούς, που φιγούραραν στην πρόσοψη του Πολυτεχνείου, πίσω από την ιστορική πύλη ήδη από το 2014 (πρωτοβουλία του ΝΑΡ - ΑΝΤΑΡΣΥΑ) και η αντισημιτική αποχαλίνωση με τους ύμνους στους ισλαμοναζί δολοφόνους της Χαμάς και τα καλέσματα για “διάλυση της σιωνιστικής οντότητας” (του Ισραήλ) μετά την 7η Οκτωβρίου του 2023 είναι τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Γενικά πάντως το ψευτοΚΚΕ για χρόνια, όσο βόλευε τις εκκαθαρίσεις που πραγματοποιούσε στο κράτος από κοινού με τους ρωσόδουλους φίλους του πρωθυπουργούς των ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, έδινε κάποιο χώρο στον σπασοτζαμάκικο αναρχισμό να ασκεί τη βία του στο πλαίσιο της “τελετουργίας” του σφετερισμένου Πολυτεχνείου, αν και σταθερά τον ράβδιζε για να τον κρατάει υπό έλεγχο (1996 επίθεση με οικοδόμους, 1998 παράδοση των αναρχικών στην αστυνομία κλπ).

Η ΟΑΚΚΕ σε ανύποπτο χρόνο είχε χαρακτηρίσει το Γιώργο Παπανδρέου ρωσόδουλο.

Η πιο ισχυρή αλλά και πιο πρόσφατη επιβεβαίωση του χαρακτηρισμού αυτού ήρθε στις 3 του Σεπτέμβρη (ανήμερα, μάλιστα, της επετείου ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ από τον επίσης ρωσόδουλο πατέρα του!), οπότε επισκέφθηκε το Πεκίνο ύστερα από επίσημη πρόσκληση της κινέζικης κυβέρνησης για να παραστεί στις εκδηλώσεις που γίνονταν υποτίθεται για την 80ή επέτειο από τη λήξη του Β΄ παγκόσμιου πολέμου. Οι εκδηλώσεις αυτές κάθε άλλο παρά αντιφασιστικές ήταν, αφού πέρα από το ότι σε αυτές συμμετείχαν οι κορυφαίοι σοσιαλφασίστες ηγέτες Πούτιν, Σι Τζιν Πινγκ και Κιμ Γιονγκ Ουν (της Ρωσίας, της Κίνας και της Βόρειας Κορέας, αντίστοιχα), κορυφώθηκαν με μια στρατιωτική παρέλαση που κατά γενική ομολογία, είχε χαρακτήρα επίδειξης δύναμης και εκφοβισμού της Δύσης ενόψει του επερχόμενου Γ΄ παγκόσμιου πολέμου. Τρεις μέρες πριν από αυτήν την επέτειο είχε ξεκινήσει μια Σύνοδος του Οργανισμού της Σαγκάης και μια σειρά ηγέτες είχαν συμμετάσχει σε αυτήν. Από αυτούς οι περισσότεροι παρακολούθησαν και την παρέλαση καθώς ο Οργανισμός της Σαγκάης έχει έναν γενικά αντιδυτικό χαρακτήρα. Όμως όσοι δεν θέλανε να δείξουν αντίθεση με τη Δύση δεν παρακολούθησαν την παρέλαση. Τέτοιοι ήταν ο Ερντογάν και ο Μόντι. Ο ΓΑΠ δεν συμμετείχε στη Σύνοδο της Σαγκάης αλλά ήταν στην παρέλαση, δηλαδή έκανε ότι το χειρότερο. Και για να μην υπάρχει αμφιβολία για τις προθέσεις του παρακάθισε και στο επίσημο γεύμα που παρέθεσε «προς τιμήν των διεθνών προσκεκλημένων» ο Σι.

Γράφαμε το 2015 και μετά την εισβολή της Ρωσίας στη Κριμαία όταν με επίσημες κρατικές και κοινοβουλευτικές πράξεις η Ρωσία σχεδίαζε να αναθεωρήσει τη σύγχρονη παγκόσμια ιστορία στο ζήτημα της ρίψης της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα:

<<Η έλ­λει­ψη σε πα­γκό­σμια κλί­μα­κα α­ντι­ι­μπε­ρια­λι­στι­κού κι­νή­μα­τος με ξε­καθα­ρι­σμέ­νη δη­μο­κρα­τι­κή - ε­πα­να­στα­τι­κή γραμ­μή, αλ­λά και η α­χρειό­τητα και υ­πο­χω­ρη­τι­κό­τη­τα των δυ­τι­κών, οι­κο­νο­μι­κά κυ­ρί­αρ­χων ι­μπε­ρια­λι­στών α­πέ­να­ντι στη ρώ­σι­κη, φα­σι­στι­κή ι­μπε­ρια­λι­στι­κή ε­πι­θετικό­τη­τα έ­χει απο­χα­λι­νώ­σει τε­λεί­ως τους νέ­ους τσά­ρους του Κρεμ­λί­νου.

Α­φού λοι­πόν έ­κα­ναν α­νοι­χτή κα­το­χή στην ου­κρα­νι­κή Κρι­μαί­α και καλυμ­μέ­νη κα­το­χή σε τμή­μα­τα των δύ­ο ου­κρα­νι­κών ε­παρ­χιών Ντο­νέ­τσκ και Λουχάν­σκ, οι Ρώ­σοι ε­θνι­κο-”μπολ­σε­βί­κοι”, ι­δε­ο­λο­γι­κά φαιο-”κόκ­κι­νοι” να­ζή­δες ι­μπε­ρια­λι­στές ε­τοι­μά­ζο­νται να ξα­να­γρά­ψουν την ι­στορί­α α­πό το 1945 και δώ­θε κα­τα­πώς τους βο­λεύ­ει. Με μια μέ­θο­δο, δη­λα­δή, που με­τα­ξύ άλ­λων θα δι­καιώ­νει ι­στο­ρι­κά τους φα­σί­στες και να­ζι­στές, ό­που αυ­τοί α­ντι­πα­ρα­τέ­θη­καν ι­στο­ρικά με τους φι­λε­λεύ­θε­ρους. (...)