Και πως η πάλη ενάντια στο νεοχιτλερισμό απαιτεί να ξεσκεπάζουμε τους «αριστερούς» αντισημίτες στους έντιμους αριστερούς και δημοκράτες που τους ακολουθούν

Πριν δέκα μέρες, το πιθανότερο με στοχευμένες επιθέσεις από φαιο-”κόκκινες” σελίδες και τρολς, το Facebook απενεργοποίησε προσωρινά τη σελίδα της Όλγας Σαπολάγεβα με απειλή μόνιμης διαγραφής. Λίγες μέρες πριν είχε μπει σε αναστολή και η σελίδα των Protocols without Zion με ποινή ενός μήνα λόγω «ακατάλληλου βίντεο». Οι δύο αυτές σελίδες επειδή πρωτοστατούν στην υπεράσπιση της ουκρανικής αντίστασης και στην καταγγελία της χαμασίτικης γενοκτονικής βίας αντίστοιχα, έχουν στοχοποιηθεί έντονα από τους προπαγανδιστές του πουτινισμού και του αντισημιτισμού που φτάνουν συχνά σε ευθείες απειλές και στοχοποίηση. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε οι «όροι κοινότητας» του fbνα μετατρέπονται από τώρα από θρασύδειλους φασίστες σε μέσο λογοκρισίας υπέρ της δικτατορίας που οι νεοχιτλερικοί καθοδηγητές τους ετοιμάζουν για τη χώρα μας και την Ευρώπη.

Η σελίδα της Όλγας Σαπολάγεβα επανήλθε σχετικά σύντομα. Δίνουμε γι αυτό την εξήγηση, πέρα από την κινητοποίηση που έγινε ενάντια στη φίμωση, ότι μία τέτοια εξόφθαλμη επίθεση ενάντια σε ένα πρόσωπο με την ιδιότητα του εκπροσώπου της Ομοσπονδίας Ελληνικών Συλλόγων Ουκρανίας, δηλαδή ενός ανθρώπου που έχει ένα θεσμικό ρόλο , θα ήταν δύσκολο να περάσει για πολύ. Γιατί κάτι τέτοιο θα έφερνε σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση Μητσοτάκη που παριστάνει ακόμα τη φίλη της Ουκρανίας παρόλο που πια δύσκολα κρύβει την οργή της ενάντιά της μετά τη θέση που πήρε ο Ζελένσκυ υπέρ του πόσο απαραίτητη είναι η Τουρκία για την ευρωπαϊκή άμυνα.

Να κόψουμε το δρόμο στη μεταλλαγμένη «Χρ. Αυγή» του πουτινικού Κασιδιάρη που δυναμώνει με διακομματική στήριξη

ΕΚΤΟΣ ΝΟΜΟΥ ΟΙ ΝΑΖΙ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ ΤΟΥΣ.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΑΖΙΣΜΟ

Τα 13 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στιγματίζονται από την αποφυλάκιση του ναζί Κασιδιάρη. Το ξεθάρρεμα των οπαδών του και η πανηγυρική υποδοχή του αποκαλύπτει το καλά κρυμμένο έγκλημα των κοινοβουλευτικών ηγεσιών που άφησαν ανέγγιχτες τις τοπικές οργανώσεις των ναζιστών, τους πυρήνες της μέσα στο στρατό, στην αστυνομία και στην ίδια τη δικαιοσύνη, που επέμειναν αταλάντευτα στην άρνησή τους να βγάλουν τη ναζιστική συμμορία εκτός νόμου, και πάνω απ όλα που έκρυψαν τη δίκη και τα ατελείωτα εγκλήματα της δολοφονικής συμμορίας από τα μάτια του λαού για να ξεπλυθούν μέσα στη λήθη.

Έτσι ετοίμασαν τις κατάλληλες συνθήκες για να κρύψει ο Κασιδιάρης τη σβάστικα μέσα από το σακάκι και τη γραβάτα και να μπορέσει να επαναφέρει στο πολιτικό σκηνικό σα νόμιμο κόμμα το νέο μεταλλαγμένο τέρας που έχει όλες τις ρατσιστικές και αντισημιτικές περγαμηνές της "Χρυσής Αυγής” και όλο τον αέρα που του δίνει η επίθεση της νεοχιτλερικής Ρωσίας στην οποία δηλώνει πιο ανοιχτά από ποτέ την αφοσίωση του. Με την αποφυλάκιση του αποκαλύπτεται κυρίως το μεγάλο έγκλημα του κλίματος του εφησυχασμού που καλλιέργησε στους δημοκράτες η ψευτοαριστερά, κοινοβουλευτική και εξωκοινοβουλευτική μετά την καταδίκη του 2020. Αυτή η τελευταία μάλιστα εμφάνισε σαν νίκη της τις ποινές χάδι που τους εξασφάλισε ο ποινικός κώδικας ΣΥΡΙΖΑ μαζί με τη διατήρηση των πολιτικών τους δικαιωμάτων και παρά το γεγονός ότι οι πυρήνες τους και οι φίλοι τους στον κρατικό μηχανισμό παρέμειναν ανέγγιχτοι.

Όταν έγινε η καταδίκη της Χ.Α. το 2020 είχαν προηγηθεί πολλά χρόνια ασύδοτης βίας, με τους ναζί που έδερναν το βράδυ να κατεβαίνουν ελεύθερα στις εκλογές και να καμώνονται μάλιστα τους βουλευτές στο φως της μέρας, μέσα στο καθεστώς της προστασίας και της νομιμότητας που τους εξασφάλιζε με συνέπεια το πολιτικό σύστημα. Επικεφαλής της υπεράσπισης αυτής της νομιμότητας ήταν οι ψευτοαριστερές ηγεσίες των ΣΥΡΙΖΑ και ψευτοκΚΕ. Η δολοφονία του Π. Φύσσα στο Πέραμα το 2013, στα 34 του χρόνια, σε κοινή θέα, ήταν το έγκλημα που τους άνοιξε την πόρτα για τη φυλακή. Αλλά ούτε και αυτή θα ήταν καταλύτης αν δεν υπήρχε η αφόρητη πίεση από την Ευρώπη όταν μετά τα δημόσια πογκρόμ στο κέντρο της Αθήνας οι τραμπούκοι με τις σβάστικες και όλο το κλασικό χιτλερικό πρόγραμμα, όχι μόνο παρέμεναν νόμιμοι αλλά τελικά βρέθηκαν και μέσα στη Βουλή. Οι χιλιάδες δημοκράτες που ξεχύθηκαν το 2020 στο δρόμο για να πανηγυρίσουν που επιτέλους θα έμπαινε ένας οριστικός φραγμός σε αυτό το αίσχος έχουν αρχίσει να συνειδητοποιούν πόσο εξαπατήθηκαν από όσους τους εγγυήθηκαν ότι η καταδίκη σήμανε το τέλος της συμμορίας.

Οι Ουκρανοί που ζουν στην Ελλάδα στάθηκαν για άλλη μια φορά στην πλατεία Συντάγματος για να γιορτάσουν τη μέρα της ανεξαρτησίας και να στηρίξουν την ηρωική αντίσταση του λαού της Ουκρανίας στον παρατεταμένο αγώνα που αυτός δίνει για την ελεύθερη ύπαρξη της χώρας του και στην ουσία την ελεύθερη ύπαρξη όλων των χωρών της Ευρώπης. Στάθηκαν στη θέση τους και αυτή τη φορά στην πιο κρίσιμη στιγμή. Την ώρα που οι ρώσοι χίτλερ βομβαρδίζουν ανελέητα, σκοτώνουν μαζικά και τρομοκρατούν τον ουκρανικό λαό, σύσσωμες οι ελληνικές πολιτικές ηγεσίες, που σημαίνει αυτή τη φορά και οι δήθεν φιλελεύθερες ή φιλοευρωπαϊκές, έλειπαν μεθοδευμένα από αυτή τη συγκέντρωση. Ουσιαστικά εγκατέλειπαν συνειδητά και τιμωρούσαν αυτό το λαό επειδή δεν ακολουθεί τη δικιά τους τοπική αντιτουρκική (αν είναι εθνικιστές), ή παγκόσμια (αν είναι ρωσόφιλοι), στρατηγική.

Με τις σημαίες της Ουκρανίας, με πανό, με τις φορεσιές της χώρας τους, άνδρες, γυναίκες και παιδιά βρέθηκαν στην πλατεία έχοντας τη στήριξη εκπροσώπων από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ιδιαίτερα από τις ανατολικές χώρες που νιώθουν την άμεση ρώσικη απειλή, όπως, κυρίως από την ήδη διαμελισμένη από τη Ρωσία Γεωργία, αλλά και από τη Λιθουανία και τη Λετονία. Στη συγκέντρωση μίλησαν εκπρόσωποι από την ουκρανική κοινότητα, από την πρεσβεία της Ουκρανίας και από την ελληνοκαθολική εκκλησία του Αγίου Νικολάου στην Αθήνα. Ίσως τον πιο οξύ και αποφασιστικό κατά της Ρωσίας πολιτικό χαιρετισμό απηύθυνε η πρέσβης της Ιρλανδίας η οποία εκπροσώπησε την Ευρωπαϊκή Ένωση σα χώρα που έχει αυτήν την περίοδο την προεδρία της. Στην ομιλία της τόνισε την ανάγκη να ενισχυθεί η ουκρανική αντίσταση με αντιβαλλιστικούς πυραύλους τους οποίους έχει στερηθεί μετά την άνοδο του Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ. Σήμερα αυτοί οι πύραυλοι είναι η πρώτη και πιο ζωτική ανάγκη για την ουκρανική αντίσταση, που δοκιμάζει την τελευταία περίοδο τους πιο έντονους βομβαρδισμούς του πολέμου οι οποίοι έχουν κάνει πολυαίμακτες, εφιαλτικές και ξάγρυπνες τις νύχτες για τους εκατομμύρια κατοίκους που ζουν στις μεγάλες πόλεις, ιδιαίτερα στην καρδιά της χώρας που είναι το Κίεβο. Με συγκίνηση οι Ουκρανοί τραγούδησαν τον εθνικό τους ύμνο και στη συνέχεια, όπως το συνηθίζουν σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για τη φιλοξενία των προσφύγων, τραγούδησαν τον εθνικό ύμνο της Ελλάδας.

53 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠO ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ

Η ΔΙΠΛΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ ΑΠO ΤΟΥΣ ΡΩΣΟΥΣ ΣΟΣΙΑΛΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕIΝΕΙ ΑΤΙΜΩΡΗΤΗ

Με την ευκαιρία της 53ης επετείου από την ημέρα δολοφονίας του Νίκου Ζαχαριάδη στο Σοργκούτ της Σιβηρίας την 1η Αυγούστου του 1973, δημοσιεύουμε ξανά το κείμενο που είχαμε δημοσιεύσει στην ιστοσελίδα μας το 2023 για τα 50 χρόνια που πέρασαν από αυτήν. Τότε το ψευτοΚΚΕ είχε κάνει μεγάλη φασαρία προσπαθώντας να πείσει τον κόσμο ότι ο Ζαχαριάδης ήταν δικός του και ότι δεν δολοφονήθηκε από την ηγεσία του ΚΚΣΕ με την πολιτική βοήθεια του ίδιου, αλλά ότι αυτοκτόνησε από ευθιξία γιατί τον είχε τάχα εξορίσει στη Σιβηρία σαν προδότη μια κομματική φράξια η οποία έφυγε αργότερα από το ψευτοΚΚΕ και ίδρυσε το ΚΚΕ εσωτερικού.

Το κείμενο αυτό του 2023, ένα από τα σημαντικότερα που έχει δημοσιεύσει, η ΟΑΚΚΕ, αποκαλύπτει με καθαρά πολιτικούς όρους πως ήταν αδύνατο ο Ζαχαριάδης να έχει αυτοκτονήσει, ιδιαίτερα λίγο μετά τη μεγάλη εξέγερση της Νομικής και λίγο πριν από αυτήν του Πολυτεχνείου, δηλαδή την ώρα που ερχόταν η στιγμή της μεγάλης πολιτικής δικαίωσης του, οπότε και η στιγμή που η τότε μπρεζνιεφική, σοσιαλιμπεριαλιστική ΕΣΣΔ ήταν υποχρεωμένη είτε να τον απελευθερώσει, είτε να τον σκοτώσει. Και έκανε το δεύτερο όχι μόνο γιατί ήδη η κομμουνιστική πρωτοπορία στην Ελλάδα έβαζε ζήτημα πάλης όχι μόνο κατά των ΗΠΑ αλλά και κατά της μπρεζνιεφικής ΕΣΣΔ που είχε δεσμώτη τον Ζαχαριάδη, αλλά και γιατί η πάλη κατά αυτής της νέας αστικής ΕΣΣΔ δεν ήταν απλά μια ελληνική ιδιαιτερότητα. Ήταν μια παγκόσμια πάλη η οποία είχε στην ηγεσία της την τότε σοσιαλιστική Κίνα του Μάο Τσετούνγκ και η οποία επηρέασε πολιτικο-ιδεολογικά και τον ελληνικό αντιδικτατορικό αγώνα. Αν δηλαδή έμπαινε ζήτημα απελευθέρωσης του Ζαχαριάδη έστω από ένα μικρό τμήμα της ελληνικής αριστεράς, αυτό θα έφερνε σε τραγική θέση την μπρεζνιεφική Ρωσία. Γιατί τότε θα ερχόταν στο φως ένα διεθνές έγκλημα, ότι δηλαδή η ηγεσία του ΚΚΣΕ είχε εξορίσει και κλείσει με τη βία το στόμα ενός κομμουνιστή ηγέτη με διεθνή ακτινοβολία μιας ξένης χώρας. Κυρίως όμως θα επαλήθευε παταγωδώς την κριτική που έκανε τότε το ΚΚ Κίνας στην μπρεζνιεφική ΕΣΣΔ ότι ήταν φασιστική και μάλιστα χιτλερικού τύπου και ότι είχε διαλύσει με δικές της εξωτερικές επεμβάσεις και με τη βία το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα.

Το βέτο Μητσοτάκη στο 21ο πακέτο κυρώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενάντια στη Ρωσία* έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στην Ευρώπη και στον ευρωπαϊκό τύπο.

Η σχετική σιωπή που επικρατεί στην Ελλάδα δείχνει τη συμφωνία όλων των κομμάτων σε αυτό το βέτο. Ο διπρόσωπος Μητσοτάκης μπλόκαρε τις ευρωπαϊκές κυρώσεις ζητώντας εξαίρεση για την ναυτιλιακή εταιρία Dynagas,** ιδιοκτησίας του ρωσόφιλου δισεκατομμυριούχου κρατικοολιγάρχη Γιώργου Προκοπίου. Ο Προκοπίου κατέχει τόσο την Dynagas όσο και την Dynacom, την επιχείρηση πετρελαιοφόρων που έχει κερδίσει τουλάχιστον 915 εκατομμύρια δολάρια από την εμπορία ρωσικού αργού πετρελαίου τα τελευταία τρία χρόνια — περισσότερα από οποιαδήποτε άλλη ελληνική ναυτιλιακή εταιρεία.

Πριν λίγες ώρες χάσαμε τον αγαπημένο μας σύντροφο Γιάννη Νικολόπουλο, ιδρυτικό μέλος της ΟΑΚΚΕ, μετά από σκληρή και παρατεταμένη μάχη με τον καρκίνο. Ο θάνατός του είναι μια μεγάλη απώλεια για μας, για το πραγματικό κομμουνιστικό και εργατικό κίνημα, καθώς και για όλους τους δημοκράτες και αντιφασίστες που τον γνώρισαν. 

Ενημέρωση (16/7)

Ενημερώνουμε ότι έγινε σήμερα το πρωί Πέμπτη 16/7 στο Γ΄ Νεκροταφείο στη Νίκαια, σε κλίμα έντονης συγκίνησης με την παρουσία συγγενών, φίλων και συντρόφων η πολιτική κηδεία του συντρόφου μας. Μετά την πολιτική κηδεία ακολούθησε η αποτέφρωση της σορού του στη Ριτσώνα σύμφωνα με την επιθυμία του. Θα δημοσιεύσουμε σύντομα μία ανταπόκριση από την τελετή.

Και ξαφνικά, ο μέχρι τις αρχές του 2026 τάχα “απομονωτιστής και αντι-επεμβασίας” Τραμπ αποφάσισε να “λύσει” για τις ΗΠΑ, μετά από 6 και πλέον δεκαετίες, και το ζήτημα της αντίθεσης με την Κούβα. Της επέβαλε σκληρό ενεργειακό εμπάργκο, ουσιαστική δηλαδή απαγόρευση εισαγωγής πετρελαίου, οδηγώντας την σε μαζικά και συνεχή μπλακ άουτ στο δίκτυο ηλεκτρισμού και απαιτώντας με τον πιο ωμό και έξω από την κίνηση και τις διαθέσεις του ίδιου του κουβανικού λαού τρόπο οικονομικές, πολιτικές και καθεστωτικές αλλαγές, υπό το βάρος αυτού του πρωτόγνωρου εκβιασμού. Διεξάγει επίσης μυστικές ή λιγότερο μυστικές επαφές με ηγετικά στελέχη του καθεστώτος, ενώ έστειλε στην Αβάνα και το διευθυντή της CIA, Ράτκλιφ.

Πρόκειται για την τρίτη, ρώσικου τύπου εγχείρηση που ετοιμάζει ο απίθανος αυτός πουτινικός “χειρουργός”, μετά από εκείνες στη Βενεζουέλα το Γενάρη του 2026 και στο Ιράν από τα τέλη Φλεβάρη μέχρι σήμερα.