Ωστόσο το πετρέλαιο αποτελεί μόνο την πιο πρόσφατη κλιμάκωση της οικονομικής επίθεσης της προεδρίας Τραμπ στην Ευρώπη. Η μεγάλη του επίθεση ξεκίνησε με τους δασμούς που επέβαλε από το 2025. Όπως συμβαίνει με οτιδήποτε δόλιο κάνει υπέρ της Ρωσίας, ο Τραμπ κάλυψε αυτή την επίθεση με την αντίστοιχη που έκανε ενάντια στην Κίνα του Σι. Μπορεί όμως η Κίνα του Σι να φαίνεται ότι επιβαρύνεται με περισσότερους αμερικάνικους δασμούς, όμως είναι με διαφορά η λιγότερο ευάλωτη σε ένα οικονομικό πλήγμα γιατί αυτή έχει προετοιμαστεί όχι μόνο για να αμύνεται σε αυτά, όπως πχ με τα πελώρια πετρελαϊκά της αποθέματα και τους θερμοηλεκτρικούς της σταθμούς που δουλεύουν με κάρβουνο, αλλά και με τη δυνατότητά της να μεταφέρει εργοστάσια συναρμολόγησης αλλού «βαφτίζοντας» τα εμπορεύματα τους μη κινέζικα ώστε να αποφεύγει τους δασμούς. Κυρίως όμως έχει ετοιμαστεί να επιτίθεται με το δικό της οικονομικό πόλεμο κυρίως ενάντια στον πιο ευάλωτο βιομηχανικό β΄ κόσμο α) με τις κρατικές επιδοτήσεις που δίνει στα μονοπώλια της, β) με το φτηνό μεροκάματο που τους προσφέρει με την απόλυτη απαγόρευση του εργατικού συνδικαλισμού, και γ) με το παγκόσμιο μονοπώλιο που έχει εξασφαλίσει για τις πιο κρίσιμες σήμερα βιομηχανικές πρώτες ύλες που είναι οι σπάνιες γαίες. Έτσι θύματα της Κίνας γίνονται οι χώρες του β΄ κόσμου τις οποίες σπρώχνει στο στόμα της ο Τραμπ. Τέτοια χώρα είναι πάνω απ’ όλες ο Καναδάς του οποίου η οικονομία βασίζεται κατά 80% στις εξαγωγές προς ΗΠΑ, ενώ τέτοιο αλλά σε μικρότερο βαθμό είναι το Ηνωμένο Βασίλειο λόγω της σχετικής απομόνωσής του από την υπόλοιπη Ευρώπη μετά το Brexit, καθώς και η Γερμανία που επίσης στηρίζεται πολύ στις εξαγωγές της στις ΗΠΑ και πάνω απ όλα στην Κίνα.
Στον Καναδά σημειώθηκε η πιο μεγάλη επίθεση. Οι υπέρογκοι δασμοί που επέβαλε ο προβοκάτορας στα καναδικά αυτοκίνητα, βαριά οχήματα, ατσάλι και αλουμίνιο, δασμοί που φτάνουν το 50% σε εμπορεύματα αξίας 20-28 δις δολαρίων, ήταν σχεδιασμένοι για να διαλύσουν την καναδική αυτοκινητοβιομηχανία καθώς η χώρα βρίσκεται μακριά από την Ασία, αλλά σε ένα μικρότερο βαθμό και από την Ευρώπη. Βέβαια αυτόματα πρόκυψε η σωστή αμυντική κίνηση και από τις δυο πλευρές να προετοιμαστεί η είσοδος του Καναδά στην ΕΕ. Το πιο ισχυρό σημείο αντίστασης που έχει ο Καναδάς, και μεγάλο σημείο αλληλοκάλυψης του με την Ευρώπη, είναι ότι έχει άφθονη παραγωγή υδρογονανθράκων. Επίσης όπως και η Ευρώπη ο Καναδάς έχει ανεξαρτησία στη γεωργική παραγωγή του πλην των οποροκηπευτικών, έλλειμμα που γρήγορα τώρα επιχειρεί να λύσει με την σύγχρονη γεωργία ελέγχου κλίματος.
Το ευάλωτο σημείο του Καναδά από την επίθεση του Τραμπ είναι η Κίνα, όπως είναι και της Ευρώπης. Η στροφή των χωρών του β΄ κόσμου προς την Κίνα ήταν αναμενόμενη, ιδίως του πιο χτυπημένου από τις ΗΠΑ Καναδά. Έτσι το Γενάρη ο Κάρνεϊ σε επίσημη επίσκεψη του στο Πεκίνο δέχτηκε να μειώσει δραστικά τους δασμούς στα κινεζικά ηλεκτρικά αυτοκίνητα από 100% σε 6,1%, αρχικά με ετήσιο όριο τα 49 χιλιάδες αυτοκίνητα και με προοπτική σταδιακής αύξησης ως τα 70 χιλ. το 2030, και σε αντάλλαγμα πήρε μείωση των κινεζικών δασμών σε καίρια αγροτικά προϊόντα!
Οι Τάιμς της Νέας Υόρκης, 26/8 γράφουν ότι ο εμπορικός πόλεμος των ΗΠΑ στον Καναδά χτύπησε και τις ΗΠΑ γιατί δεν δίνει κανένα κίνητρο αλλά αντικίνητρα για να προτιμήσει ο καναδός καταναλωτής τα ακριβά αμερικανικά αυτοκίνητα από τα κινέζικα. Και συνεχίζει το δημοσίευμα των ΝΥΤ αποκαλύπτοντας ότι το να αγοράζει ο Καναδάς «πιο ακριβά αυτοκίνητα από τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι ευκολότερο να δικαιολογηθεί πολιτικά όταν υπάρχουν αντισταθμιστικά οφέλη στην εθνική του οικονομία, όπως εργασίες συναρμολόγησης (αμερικάνικων αυτοκινήτων), κέρδη στους εγχώριους προμηθευτές και κοινότητες που δημιουργούνται γύρω από τα εργοστάσια ατσαλιού και αλουμινίου. Αν όμως η τοπική κατασκευή εξαφανιστεί, το ίδιο θα συμβεί και με τους λόγους που κάνουν τους Καναδούς να δεχτούν να πληρώνουν υψηλότερες τιμές.
Το να χάσει καναδούς καταναλωτές για λογαριασμό της Κίνας θα ήταν τρομερό για την Αμερική (...)
Σήμερα, οι κινεζικές εταιρείες πουλούν φτηνά αυτοκίνητα. Αύριο, η χώρα θα μπορούσε να εργαλειοποιήσει την ανερχόμενη μονοπωλιακή της ισχύ. Η Κίνα επίσης πρόσφερε στον πλανήτη κάποτε μεγάλες συμφωνίες για τις σπάνιες γαίες σε μαγνήτες και τσιπ χαμηλών προδιαγραφών. Αυτές οι τιμές της επέτρεψαν να κυριαρχήσει στην αγορά, κάτι που τελικά έδωσε στον κ. Σι την ικανότητα να κλείσει στις ΗΠΑ τη Ford, τη Honda και πολλές άλλες πέρυσι».
Δεύτερον, η απώλεια της καναδικής καταναλωτικής βάσης θα μπορούσε να διώξει μια για πάντα έναν από τους λίγους εναπομείναντες συμμάχους ασφαλείας της Ουάσιγκτον. Πριν ξεκινήσει ο Τραμπ να κοπανάει τον Καναδά με δασμούς στα 2025, η Οττάβα συναγωνιζόταν πολλούς από τους δασμούς της Ουάσιγκτον στα κινεζικά ηλεκτρικά οχήματα, το ατσάλι και το αλουμίνιο. Έχει αναγκάσει τους Καναδούς να σκέφτονται να διαχωριστούν από την Αμερική αντί να εργαστούν με την Αμερική για να διαχωριστούν από την Κίνα.»
Γι’ αυτό όταν κατέρρευσαν οι συνομιλίες ΗΠΑ-Καναδά η πρώην αναπληρώτρια πρωθυπουργός του Καναδά, Κ. Φρίλαντ, δήλωσε ότι η αμερικανική πρόταση θα ήταν μια «κακή συμφωνία ακόμα και για τις ΗΠΑ», ΝΥΤ, 26/8. Σύμφωνα με το Tax Foundation, η αντίπραξη στους δασμούς από χώρες όπως ο Καναδάς και η Κίνα εκτιμάται ότι θα προκαλέσει μείωση του μακροπρόθεσμου ΑΕΠ των ΗΠΑ κατά 0,4% και απώλεια 345 περίπου χιλ. θέσεων εργασίας. Αντί να απαντήσει σε τέτοιου είδους ενστάσεις ο Τραμπ αφήνει παραθυράκια για την παραπέρα εξάπλωση της κινεζικής αυτοκινητοβιομηχανίας στην Αμερική. Όπως δήλωσε σε πρόσφατη συνέντευξη στο FoxNews: «Αν η Κίνα ήθελε να έρθει και να ανοίξει ένα εργοστάσιο για να κατασκευάζουν τα αυτοκίνητά τους εδώ, θα ήμουν εντάξει μ’ αυτό». Αυτό σημαίνει ότι ακόμα κι αν δεν επιτρέψει άμεσα στα εισαγόμενα φτηνά κινεζικά αυτοκίνητα να κατακλύσουν την αγορά των ΗΠΑ, θα ανάγκαζε τα αμερικανικά μονοπώλια να ανταγωνιστούν μέσα στη χώρα του το κινεζικό κράτος με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει απέναντι σε μια εχθρική δύναμη.
Παρόμοια στάση κρατά ο αμερικανός πρόεδρος και στον πόλεμο με το Ιράν. Οι κυρώσεις που επέβαλε στην Κίνα δεν απέτρεψαν το Πεκίνο απ’ το να προμηθεύεται ιρανικό πετρέλαιο. Αφορούσαν ελάχιστα γνωστές εταιρείες και καμία μεγάλη κινεζική τράπεζα ή εταιρεία που να είναι συνδεμένη με το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και να εξαρτάται απ’ αυτό. Κυρίως με την προβοκατόρικη στάση του ενάντια στο Ιράν, με το να το χτυπάει μόνο όσο χρειάζεται για να το κάνει πιο επιθετικό και μετά να αφήνει τις χώρες του Κόλπου έρμαια στην επίθεση του οδήγησε τις χώρες της Μ. Ανατολής στο να συνασπιστούν με τη συμφωνία της Μέκκας σε ένα πιο φιλικό από πριν πλαίσιο για το Πεκίνο. Μην έχοντας πλέον εμπιστοσύνη στην αμερικανική προστασία, Τουρκία, Σαουδική Αραβία και Πακιστάν σύναψαν μια αμυντική συμμαχία που φαίνεται να βρίσκεται πιο κοντά στη λογική του «πολυπολικού» συστήματος ασφάλειας, που προωθεί ο άξονας Ρωσίας-Κίνας, παρά στη λογική της αντιπαράθεσης με το εντελώς πιο πολύ εξαρτημένο από τον Άξονα Ιράν. Έτσι ούτε το Πακιστάν, ούτε η Τουρκία παρατάχθηκαν αποφασιστικά στο πλευρό της Σ. Αραβίας στην απρόκλητη επίθεση που δέχτηκε από τους Χούτι αμέσως μετά τη συμφωνία της Μέκκας. Μόνο της έδωσαν κάποια μικρή αντιαεροπορική βοήθεια. Επίσης η συμμετοχή του Πακιστάν στην αμυντική συμφωνία της Μέκκας ανοίγει το δρόμο για χρήση κινεζικών τεχνολογικών προτύπων και συστημάτων και γενικότερα για κινεζική διείσδυση στο ΝΑΤΟ.
Όσον αφορά την Ευρώπη, αυτή αντέχει πιο πολύ στη δασμολογική επίθεση του Τραμπ από τον Καναδά λόγω της πολύ πιο μεγάλης εσωτερικής της αγοράς, της πιο περιορισμένης βιομηχανικής της εξάρτησης από τις ΗΠΑ και των ευρύτερων εμπορικών συμμαχιών της, όπως πχ οι συμφωνίες της με το μπλοκ Μερκοσούρ. Όμως ο Καναδάς είναι ανεξάρτητος ενεργειακά. Επίσης ειδικά η γερμανική οικονομία είναι αδυνατισμένη επειδή ήταν εξαρτημένη από το ρώσικο φτηνό φυσικό αέριο και σε ένα σημαντικό βαθμό εξαρτημένη από τις βιομηχανικές της εξαγωγές στις ΗΠΑ. Έτσι σαν απάντηση στα δασμολογικά μέτρα Τραμπ αυτή αύξησε τις επενδύσεις της στην Κίνα αξιοποιώντας από τη μια το δηλητηριασμένο δώρο των κινέζικων χαμηλών μεροκάματων και κρατικών επιδοτήσεων και από την άλλη εξασφαλίζοντας έτσι τη δυνατότητα να πουλάει τα δικά της αυτοκίνητα στην Κίνα. Ήδη το Φλεβάρη ο Μερτς επισκέφθηκε το Πεκίνο για να επιβεβαιώσει τη «στρατηγική εταιρική σχέση» των δύο χωρών. Η Γερμανία όμως ήδη καταγράφει ιστορικό εμπορικό έλλειμμα έναντι της Κίνας ύψους 90 δις ευρώ και η αυτοκινητοβιομηχανία της πλήττεται από την επέλαση των κινεζικών ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Πρόσφατα η Volkswagenανακοίνωσε 100 χιλιάδες απολύσεις, πράγμα που συνέβαλε στην άνοδο και εκλογική νίκη του ρωσόδουλου ακροδεξιού AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ και των σοσιαλφασιστών επίσης ρωσόδουλων της Λίνκε. Ταυτόχρονα επίσης, εξαιτίας της εμπορικής της εξάρτησης από την Κίνα, η Γερμανία προβάλλει αντιστάσεις στα μέτρα που θέλει να πάρει η ΕΕ απέναντι στον αθέμιτο κινέζικο ανταγωνισμό παρόλο που συμφέρουν σε βάθος χρόνου και την ίδια.
Βέβαια όπως είπαμε στην αρχή αυτού του άρθρου, το μεγαλύτερο χτύπημα στην Ευρώπη είναι αυτό που έδωσε προχθές ο Τραμπ όταν απαίτησε να διαθέσει μέσα σε 4 μήνες 100 εκατομμύρια από τα πετρελαϊκά της αποθέματα: 50 εκ αργό και 50 εκ. ντήζελ. Αυτό δεν θα φανεί αμέσως αλλά θα μπορεί να οδηγήσει σε μια ανυπολόγιστη οικονομική και τελικά πολιτική τραγωδία, αν η ενεργειακή κρίση συνεχιστεί.
Οι πράξεις του Τραμπ και τα αποτελέσματα της πολιτικής του ήδη αποδεικνύουν την πραγματική πολιτική του φύση, ότι δηλαδή είναι ένας άνθρωπος της Ρωσίας στο κέντρο της πολιτικής εξουσίας της Δύσης. Και το αποδεικνύουν κατ’ επανάληψη, μέχρι μονοτονίας,. Πιο πολύ όμως αυτές οι πράξεις και αυτά τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν την ιδεολογική παρακμή της οικονομικά φιλελεύθερης μεγαλοαστικής τάξης που ηγείται της Δύσης, η οποία επιμένει να μην βλέπει αυτήν την πραγματικότητα και αναζητεί εναγωνίως άλλες εξηγήσεις, κυρίως στο επίπεδο της ατομικής ψυχολογίας ή ακόμα και της ψυχιατρικής, ότι δηλαδή ο Τραμπ είναι ένας παθολογικός φιλοχρήματος, ή νάρκισσος και αρχομανής, ή ασταθής ψυχικά και παράφρων, ή ακόμα και ένας φαφλατάς ηλίθιος που δεν καταλαβαίνει ότι με όσο κάνει καταστρέφει την προεδρία του. Πέρα από την απέχθεια τους για τον επαναστατικό μαρξισμό που θα τους άνοιγε λίγο τα μάτια ως προς τις λειτουργίες και τη φύση του ιμπεριαλισμού, οι φιλελεύθεροι ιμπεριαλιστές είναι αθεράπευτα οικονομιστές. Δεν μπορούν να δεχτούν ότι ένας ιμπεριαλισμός σαν το ρωσικό που είναι τόσο αδύναμος οικονομικά μπορεί να είναι τόσο ισχυρός και τόσο οξυδερκής πολιτικά αλλά και τόσο συγκεντροποιημένος ώστε να κρατάει μακρόχρονα μυστικά και να οργανώνει συνομωσίες με τις οποίες μπορεί να ελέγχει της προεδρία ενός πολύ πιο ισχυρού ιμπεριαλισμού. Αυτό γιατί πέρα από την παρακμή της πτώσης του πνίγεται μέσα στους ανταγωνισμούς πολλών οικονομικών και πολιτικών κέντρων εξουσίας. Αλλά κι αν ποτέ αυτοί οι αστοί δεχτούν την πρακτορική φύση της προεδρίας Τραμπ θα είναι από το κακό που τους έκανε και όχι από την πολιτική ανάλυση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και τώρα τον ίδιο τον Χιτλερ τον θεωρούν βασικά έναν αρχομανή πλανευτή μαζών και παράφρονα και όχι την αναγκαία πολιτική συμπύκνωση ενός είδους ιμπεριαλισμού και μονοπωλιακού καπιταλισμού.
Γι αυτό είναι κυρίως δουλειά των λαών, και τελικά κάτω από το φως της μαρξιστικής επαναστατικής θεωρίας, η αναχαίτιση των νεοχιτλερικών τεράτων. Υπάρχει αρκετός καιρός γι αυτή τη μετατόπιση της ηγεσίας του αγώνα ενάντια στους νεοχιτλερικούς, όσο και αν αυτό φαίνεται περίεργο από πρώτη άποψη. Πιστεύουμε ότι η επίθεση των τεράτων θα είναι αρκετά παρατεταμένη επειδή θα γίνει σε πρώτη φάση σε μεγάλο βαθμό μέσω εσωτερικών ταξικών δυνάμεων σε όλο τον κόσμο και όχι μόνο εξωτερικά όπως η πρωτόλεια επίθεση του γερμανικού και του γιαπωνέζικου ιμπεριαλισμού ενάντια στην Ευρώπη και στην ανατολική Ασία αντίστοιχα.