Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Η αριστερά ήταν πάντα ο πιο ορκισμένος εχθρός του φασισμού-ναζισμού. Απέναντί του το κομμουνιστικό κίνημα αντέτασσε το πιο πλατύ λαϊκό αντιφασιστικό μέτωπο. Ωστόσο σήμερα η κυρίαρχη εμφανιζόμενη σαν «αριστερά» στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς συμπλέει με τους ναζί σε μια σειρά από κρίσιμα ζητήματα, συνεργάζεται μαζί τους άλλοτε κρυφά και άλλοτε εντελώς απροκάλυπτα. Τέτοια παραδείγματα συνεργασίας σε κινηματικό-συνδικαλιστικό επίπεδο έχουν συγκεντρωθεί ουκ ολίγα τα τελευταία χρόνια.

ΕΙΔΙΚΑ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΜΑΥΡΟ ΣΤΟ ΜΩΡΑΛΗ

Ο πρώτος γύρος των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών σημαδεύτηκε από δύο αντικρουόμενες μεταξύ τους τάσεις. Η πρώτη ήταν η αποτυχία των φαιο-«κόκκινων», παρά το ότι γενικά ανέβασαν τις δυνάμεις τους, να πετύχουν έναν πολιτικό θρίαμβο απέναντι στην κλασσική κάπως φιλοευρωπαϊκή, μη φαιο-«κόκκινη» αστική τάξη.

Στις 7 του Ιούλη είχαμε δυο καλά νέα και ένα κακό. Από τακτική άποψη τα δυο καλά νέα είναι σημαντικότερα. Από στρατηγική τη μεγαλύτερη σημασία έχει το κακό. Τα δύο καλά νέα είναι η πτώση της σοσιαλφασιστικής συμμορίας Τσίπρα και το ξωπέταγμα των ναζικανιβάλων της «Χρ. Αυγής» από τη Βουλή. Το κακό νέο είναι η σταθεροποίηση του ΣΥΡΙΖΑ παρά το κάζο των ευρωεκλογών.

Οι βουλευτές της ναζιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής όταν τους χαρακτηρίζουν δημόσια σαν ναζιστές επιμένουν πάντα να αυτοχαρακτηρίζονται σαν εθνικιστές. Ο χαρακτηρισμός τους σαν ναζί στηρίζεται φυσικά στα αδιάψευστα στοιχεία των εντύπων των ναζιστών στα οποία εξυμνούν το Χίτλερ, εξυμνούν τη ναζιστική ιδεολογία, υποστηρίζουν τα τάγματα ασφαλείας στη ναζιστική κατοχή της χώρας μας το 1941-45, των τοποθετήσεων του αρχηγού τους που μεταξύ άλλων αρνείται το Ολοκαύτωμα, και ότι σήμερα τα μέλη τους στις συγκεντρώσεις τους χαιρετούν με το χαιρετισμό των ναζί.

Το να έχει κανείς σήμερα στην Ελλάδα μειονοτική εθνική συνείδηση αποτελεί μια ιδιαίτερα επικίνδυνη υπόθεση. Θεμελιώδη δικαιώματα, όπως είναι το δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης και ασφάλειας του προσώπου, δεν θεωρούνται εξασφαλισμένα για αυτούς τους ανθρώπους. Η τούρκικη και, ακόμα περισσότερο, η μακεδονική εθνική μειονότητα στη χώρα μας αντιμετωπίζουν ένα συνεχές καθεστώς ανεξέλεγκτης βίας και τρομοκρατίας που την καλύπτουν με τη στάση τους όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα, αλλά και σύσσωμος ο μαζικός έντυπος και ηλεκτρονικός τύπος. Τις τελευταίες δεκαετίες έχουν συμβεί με την ανοχή των αρχών, των κοινοβουλευτικών κομμάτων και του μαζικού τύπου ουκ ολίγα περιστατικά τρομοκράτησης της μακεδονικής μειονότητας.

ΟΧΙ ΣΤΗ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΣΕ ΑΡΕΝΑ ΟΠΟΥ ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΙ ΝΑΖΙΣΤΕΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΙ -ΟΧΙ ΣΤΗ ΦΙΜΩΣΗ ΚΑΙ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΦΟΡΑ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ-ΕΚΤΟΣ ΝΟΜΟΥ ΤΩΡΑ Η ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΜΟΡΙΑ-Όχι στην κάλυψη από ΚΕΕΡΦΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΠΑΜΕ, ΣΥΡΙΖΑ

Ανακοίνωση της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας

Έντεκα χρόνια μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα ο φασισμός είναι πιο δυνατός από ποτέ και όλο και περισσότερο πλησιάζει στην εξουσία. Το χειρότερο είναι ότι οι δήθεν αντιφασίστες της ψευτοαριστεράς όχι μόνο κρύβουν αυτή την προέλαση αλλά έχουν τακτικά αναλάβει να κάνουν μαζί τους έναν νέο καταμερισμό εργασίας.

Φαίνεται πως οι συμμαχίες του Σύριζα με τον παλιό εσωτερικάκια Κοντονή και τον ακαδημαϊκό Παρασκευόπουλο του βγήκαν ξινές! Όχι ότι αυτοί οι δυο είναι τίποτα δημοκράτες στον μέχρι τώρα πολιτικό τους βίο. Κάθε άλλο! 

Η ΟΑΚΚΕ καταγγέλλει την κτηνώδη εισβολή των ναζιστών της «Χρ. Αυγής» σε συζήτηση στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ για τις εθνικές μειονότητες στην Ελλάδα που έγινε στις 12/12 με την κάλυψη της κυβέρνησης, της εισαγγελικής αρχής, της αστυνομίας και ΠΑΝΩ ΑΠ ΟΛΑ των κοινοβουλευτικών κομμάτων. Πρόκειται για επανάληψη αντίστοιχης στάσης στην εισβολή που έγινε σε προεκλογική περίοδοσε εκδήλωση για την παρουσίαση του Μακεδονικού-Ελληνικού Λεξικού το 2009 στην Αίθουσα Ανταποκριτών Ξένου Τύπου στην Αθήνα.

Μια απάντηση στους φιλοχρυσαυγίτες ηγέτες του ΣΥΡΙΖΑ και του ψευτοΚΚΕ

Ένα μεγάλο ρώτημα που έχει έρθει στα χείλη ή έστω στο μυαλό πολλών προοδευτικών ανθρώπων από το φόνο του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι και δώθε είναι το εξής: γιατί