Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Κάθε πόλεμος μετά τις 7 του Οκτώβρη ανάμεσα στο Ισραήλ και σε οποιοδήποτε μέλος του  λεγόμενου  Άξονα  της Αντίστασης είναι δίκαιος από την πλευρά του Ισραήλ. Αυτό ισχύει όχι μόνο για τον επικεφαλής αυτού του μετώπου, το Ιράν των μουλάδων, αλλά και για τα μικρότερα μέλη του όπως τη Χεζμπολάχ, τη Χαμάς και τους Χούθι.

Τα τάγματα εφόδου χτυπήσανε ουσιαστικά ανενόχλητα στη Σταυρούπολη, ενώ προχθές, στην Παλιά Κοκκινιά ξεκίνησαν να κάνουν αντιμεταναστευτικά πογκρόμ τραυματίζοντας και κυνηγώντας επί τρεις ώρες, χωρίς η αστυνομία να επέμβει, πακιστανούς εργάτες που ζουν χρόνια δεμένοι με τον υπόλοιπο λαό σ αυτήν την ιστορική γειτονιά.

Πριν ένα χρόνο στη μεγαλειώδη συγκέντρωση μπροστά στο Εφετείο, όπου ανακοινωνόταν η φυλάκιση των αρχιναζί και το πιο μεγάλο κομμάτι αυτού που λέγεται αντιφασιστικό κίνημα έριχνε το σύνθημα ότι η “Χρυσή Αυγή τέλειωσε”, η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία και η ΟΑΚΚΕ ύψωναν το πολύ τολμηρό για εκείνη τη στιγμή πανώ, που προειδοποιούσε τους δημοκράτες αντιφασίστες ότι «η μεγάλη μάχη με τους ναζιστές είναι μπροστά μας» (δες τη φωτογραφία στην αρχή αυτού του κειμένου). Τότε αυτή η άποψη είχε θεωρηθεί στην καλύτερη περίπτωση σαν μια παραδοξολογία και στη χειρότερη σαν μεμψίμοιρη ή ηττοπαθής. Σήμερα οι αντιφασίστες αναρωτιούνται με αληθινή ανησυχία τι σημαίνει η επανεμφάνιση των ναζιστικών ταγμάτων εφόδου και πόσο βάρος έχει αυτή.

Το πρόσφατο κύμα αντιδράσεων κατά του Τζέρεμι Κόρμπιν στο Ενωμένο Βασίλειο με αφορμή την εμφάνιση μιας σειράς αντισημιτικών σχολίων από τον ίδιο και τους συνεργάτες του δείχνει ότι ο εκφασισμός της πολιτικής ζωής στη Βρετανία από τον ηγέτη των Εργατικών δεν θα είναι μια εύκολη υπόθεση μπροστά σε ένα λαό με ισχυρά αντιφασιστικά ανακλαστικά.

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΣΜΟ

ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΝΟΙΧΤΟ, ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΜΕ ΑΝΤΙΣΙΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΑΝΔΥΑ

Να καταδικάσουμε τη βάναυση ναζιστική επίθεση ενάντια στο Εβραϊκό Νεκροταφείο της Αθήνας

Να καταγγείλουμε κυβέρνηση και κοινοβουλευτικά κόμματα που με τρόπο προωθούν την αντισημιτική προπαγάνδα ενώ ανέχονται την αντισημιτική βία

 

Η  απομόνωση της ελληνικής κυβέρνησης στην Ευρώπη από τις κυβερνήσεις όλων ανεξαίρετα των άλλων κρατών της Ευρωζώνης αντιμετωπίζεται από την προπαγάνδα της πρώτης με το επιχείρημα ότι αυτό είναι φυσικό αφού η ελληνική κυβέρνηση σαν αριστερή κυβέρνηση που είναι εκπροσωπεί το λαό και παλεύει για τα συμφέροντά του, οπότε αντικειμενικά και για τα συμφέροντα όλων των λαών της Ευρώπης, και συνεπώς είναι φυσικό να είναι σε σύγκρουση με όλες τις άλλες κυβερνήσεις που είναι κυβερνήσεις της αστικής τάξης αυτών των χωρών.

Η μαζική σφαγή Εβραίων της 14/12 στο Μπόντι, στο Σίδνεϋ της Αυστραλίας με δράστες δύο ένοπλους, πατέρα και γιο, αποτελεί μία φρικιαστική προειδοποίηση για την εξάπλωση του νέου παγκόσμιου γενοκτονικού αντισημιτισμού μετά την 7/10.

Η γενοκτονικής λογικής επίθεση έγινε στο φως της μέρας σε μία παραλία γεμάτη κόσμο με στόχο Εβραίους, άνδρες, γυναίκες, παιδιά που συμμετείχαν σε μία θρησκευτική εκδήλωση, το γιορτασμό του Χάνουκα, αντίστοιχη εβραϊκή γιορτή με τα Χριστούγεννα. Ήταν σαν δυο κυνηγοί να είχαν βγει για να σκοτώσουν όσους πιο πολλούς ανθρώπους θα μπορούσαν. Πριν τους σταματήσουν σκότωσαν 15 ανθρώπους, ανάμεσά τους έναν 87χρονος επιζήσαντα του Ολοκαυτώματος, και ένα δεκάχρονο κορίτσι. Δεκάδες άλλοι τραυματίστηκαν.

Το χαρακτηριστικό αυτής της προσχεδιασμένης μαζικής σφαγής είναι ότι ήταν σφαγή “βάσης”, δηλαδή μια πρωτοβουλία απλών αντισημιτών και όχι μιας οργάνωσης ή ενός κράτους, ή έστω ενός αντισημιτικού κόμματος.

Οι δράστες ήταν μέλη μιας οικογένειας μεταναστών στην Αυστραλία από την Ινδία, οι οποίοι σύμφωνα με τις μέχρι σήμερα έρευνες, δεν συνδέονται με κάποιο οργανωμένο δίκτυο.

 

Η ΟΑΚΚΕ είχε εκτιμήσει αμέσως μετά τις εντυπωσιακές συλλήψεις των ναζιστών που έγιναν τον περασμένο Σεπτέμβρη, ότι παράλληλα μεθοδεύεται η πολιτική τους ενδυνάμωση,όπως και το δυνάμωμα του αντισημιτισμού.  

Φαίνεται στην πραγματικότητα παράδοξο αυτό που συμβαίνει σήμερα με το Ισραήλ. Δηλαδή το κράτος καταφύγιο ενάντια στην πιο συστηματική γενοκτονία όλων των εποχών, το κράτος που η μαμμή που το ξεγέννησε ήταν το παγκόσμιο αντιφασιστικό μέτωπο και μάλιστα ηγέτης αυτού του μετώπου, η σοσιαλιστική ΕΣΣΔ, να επιτρέπει σήμερα στους παλιούς και νέους χιτλερικούς και όλους τους αντισημίτες της γης να αντλούν τόση δύναμη από τα λάθη του ώστε να τολμάνε να ζητάνε την απομόνωση και την εξόντωση του χωρίς να απομονώνονται οι ίδιοι.

Η ό­λο και ευ­ρύ­τε­ρη α­πο­δο­χή και α­πή­χη­ση των θέ­σε­ων της Ο­ΑΚ­ΚΕ μέ­σα στους α­ρι­στε­ρούς και ευ­ρύ­τε­ρα στους δη­μο­κρα­τι­κούς αν­θρώ­πους, προ­ϊ­όν με­τα­ξύ άλ­λων της ρα­γδαί­ας ε­πέ­λα­σης του ρώ­σι­κου και κι­νέ­ζι­κου κρα­τι­κο­μο­νο­πώ­λιου στη χώ­ρα μας,

Ολοένα και περισσότερο γίνεται κατανοητό στην Ευρώπη το ότι αυτό που συνήθως εμφανίζεται σαν «αριστερά» δεν είναι παρά η σύγχρονη πολιτική μεταμφίεση του ρώσικου νεοχιτλερικού ιμπεριαλισμού, μία πέμπτη φάλαγγα στο έδαφός της έτοιμη να τη διασπάσει και να την προσφέρει ανίσχυρη και πολιτικά αποχαυνωμένη στα ανατολικά της αφεντικά.