Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Η πολιτική μεταβολή στην Ιταλία – ένα από τα ιδρυτικά κράτη-μέλη της ΕΕ – είναι για την Ευρώπη ένα πολύ ισχυρό πλήγμα, ισχυρότερο ακόμα κι από τη βρετανική αποχώρηση η οποία ήταν περισσότερο μια αντίδραση του αγγλικού αυτοκρατορικού ιμπεριαλιστικού πνεύματος των τόρηδων ενάντια στην υποταγή στην ηπειρωτική Ευρώπη, η οποία ενισχύθηκε από τη Ρωσία (Φάρατζ), παρά μια στρατηγική στροφή προς το νεοχιτλερικό στρατόπεδο. Στην περίπτωση των πρόσφατων ιταλικών κοινοβουλευτικών εκλογών

Με τα πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα σε Ουγγαρία και Βουλγαρία φάνηκε σαν να διαμορφώνεται μια αντιφατική εικόνα για την πορεία της Ευρώπης απέναντι στις εσωτερικές πιέσεις που δέχεται απ’ το ρώσικο ιμπεριαλισμό. Στην πρώτη περίπτωση, η ήττα του μισοδικτατορικού καθεστώτος Ορμπάν και η άνοδος του Πέτερ Μαγιάρ προκάλεσαν έντονη ανακούφιση, αντιμετωπιζόμενες σαν μια πολύ αποφασιστική νίκη απέναντι σε ένα χρόνιο εμπόδιο στη συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στον αντίποδα, στη Βουλγαρία, η ενίσχυση του Ρούμεν Ράντεφ προκάλεσε μεγάλο σοκ στις ευρωπαϊκές δημοκρατίες καθώς είδαν την ανάδειξη ενός καθαρά ρωσόφιλου πρωθυπουργού ακριβώς τη στιγμή που η Βουλγαρία από απλό μέλος της ΕΕ αναβαθμιζόταν και γινόταν μέλος της Ευρωζώνης.

Αυτό που φαίνεται σαν μια απόλυτη αντίφαση κατά τη γνώμη μας δεν είναι. Γιατί από τις δύο αυτές φαινομενικά αντίθετες κινήσεις εκείνη που είναι πιο κοντά στην πραγματική κίνηση της Ευρώπης αυτή τη στιγμή είναι αυτή της Βουλγαρίας και όχι αυτή της Ουγγαρίας. Είμαστε δηλαδή ακόμα στην περίοδο της συνέχισης της προέλασης των πουτινόφιλων δυνάμεων και όχι στην αρχή της προέλασης των αντιπουτινικών. Γιατί ναι μεν υπάρχει στο ουγγρικό εκλογικό αποτέλεσμα μια ήττα του πιο ανοιχτά ρωσόφιλου πολιτικού μπλοκ της Ουγγαρίας, αλλά αυτό δεν σημαίνει την άνοδο στην εξουσία ενός πραγματικά φιλοευρωπαϊκού και αντιπουτινικού μπλοκ, αλλά μιας πιο ύπουλης, πιο καλυμμένης και πιο ανεκτής από την Ευρώπη παραλλαγή του πουτινισμού, η οποία αντί να τη συσπειρώνει θα μπορεί να τη διασπά.

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα της ΟΑΚΚΕ στις 9/9/2009. Δεν χρειάστηκε να περάσουν παρά ελάχιστες μέρες για να επαληθευτεί η ανάλυση περί του τρόπου εκκαθαρίσεων τουλάχιστον στο ΠΑΣΟΚ.

Η ήττα του φασίστα Τραμπ το πρώτο καθήκον κάθε φίλου της ειρήνης και της δημοκρατίας - Στήριξη στον Μπάιντεν αλλά χωρίς αυταπάτες

Ο Μπάιντεν όμηρος των Ομπάμα - Σάντερς

Χωρίς την ηγεμονία στο αντιφασιστικό μέτωπο της λαϊκής και εργατικής Αριστεράς οι μισοδημοκρατικές φράξιες της αστικής τάξης οδεύουν νομοτελειακά προς συντριβή

ΤΑ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ ΤΗΣ ΟΑΚΚΕ

Εκλογές 2015 | Το προεκλογικό δεκάλεπτο της ΟΑΚΚΕ

ΨΗΦΙΣΤΕ - ΔΥΝΑΜΩΣΤΕ ΤΗΝ ΟΑΚΚΕ

ΨΗΦΙΣΤΕ 

ΔΥΝΑΜΩΣΤΕ ΤΗΝ ΟΑΚΚΕ

 Συνέντευξη του κόμματος «Οργάνωση για την ανασυγκρότηση του ΚΚΕ (Ο.Α.ΚΚΕ)

Η ΟΑΚΚΕ μόλις πραγματοποίησε το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα στο στόχο που είχε να κατέβει σε αυτές τις βουλευτικές εκλογές σε όσο το δυνατό περισσότερες εκλογικές περιφέρειες. Κατάθεσε τον εκλογικό συνδυασμό της για τις 48 από τις 59 εκλογικές περιφέρειες με τη συγκινητική στήριξη συντρόφων και φίλων της οργάνωσης.

Πρόκειται για μια σημαντική επιτυχία με δεδομένη τη δύσκολη δεκαπενταετία που περάσαμε κόντρα στο  όσο ποτέ  κυρίαρχο  στον κόσμο της αριστεράς σοσιαλφασιστικό ρεύμα, μία κυριαρχία που την εξασφάλισε αφού κατάφερε να ενοχοποιήσει την Ευρώπη για τη χρεωκοπία, τα μνημόνια και την καταστροφή της παραγωγής που το ίδιο και οι φιλικές του πρωθυπουργίες προκάλεσαν.