Επίσημη σελίδα ΟΑΚΚΕ

 Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Karl Marx"Οι αστικές επαναστάσεις, σαν τις επαναστάσεις του δέκατου όγδοου αιώνα, ορμούν γρήγορα από επιτυχία σε επιτυχία, τα δραματικά τους αποτελέσματα ξεπερνούν το ένα το άλλο, άνθρωποι και πράγματα φαίνονται σαν σε φωτιές διαμαντιών. Η έκσταση είναι το πνεύμα κάθε ημέρας. Μα η ζωή τους είναι μικρή. Σε λίγο φτάνουν κι όλας στο ανώτατο σημείο τους και μια μακρυά αποχαύνωση κυριεύει ύστερα την κοινωνία πριν μάθει να αφομειώνει νηφάλια τα αποτελέσματα της ορμητικής και θυελλώδικης εποχής της. 

Αντίθετα οι προλεταριακές επαναστάσεις, όπως οι επαναστάσεις του δέκατου ένατου αιώνα, κάνουν αδιάκοπη κριτική στον ίδιο τον εαυτό τους, διακόπτουν κάθε στιγμή την πορεία τους, γυρίζουν πάλι σε εκείνο που φαίνεται πως έχει πραγματοποιηθεί για να το ξαναρχίσουν από την αρχή, χλευάζουν με ωμή ακρίβεια τις ασυνέπειες, τις αδυναμίες και τις ελεεινότητες που παρουσιάζουν οι πρώτες δοκιμές τους, φαίνονται πως ξαπλώνουν κάτω τον αντίπαλό τους μόνο για να αντλήσει καινούργιες δυνάμεις από τη γη και να σηκωθεί μπροστά τους πιο γιγάντιος, οπισθοχωρούν ολοένα μπροστά στην απροσδιόριστη απεραντοσύνη των ίδιων των σκοπών τους, ώσπου να δημιουργηθούν οι όροι που κάνουν αδύνατο κάθε πισωγύρισμα και οι ίδιες οι περιστάσεις φωνάζουν: Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα". 


Κ. Μάρξ. 18η Μπρυμέρ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Η. ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΚΕ ΟΑΚΚΕ ΣΤΗΝ EΡΤ ΣΤΙΣ 31 ΜΑΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2024

   

 

ΔΙΑΚΑΝΑΛΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΟΑΚΚΕ ΣΤΙΣ 26 ΜΑΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2024

   

 

ΝΕΑ ΑΝΑΤΟΛΗ

Νέα Ανατολή αρ.φ.559 (εδώ μπορείτε να βρείτε τα φύλλα από φ.486-Μάρτης 2013-και νεώτερα)

  Που μπορείτε να βρείτε την έντυπη έκδοση της Νέας Ανατολής

1pag559

 

crisis russia

Άρθρα Αναφοράς

OAKKE WEB TV

Εκδόσες Μεγάλη Πορεία

ΑΝΤΙΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

http://www.antinazi.gr/ 

www.antinazi.gr

Επί μακρόν οι ελληνικές αρχές εμμένουν στην άρνησή τους να αποδεχτούν την πρόταση του Βρετανικού Μουσείου να δανείσει τα μάρμαρα του Παρθενώνα στο Μουσείο της Ακρόπολης, αν αυτό δεν αναγνωρίσει ότι την κυριότητά τους την έχει η Ελλάδα, δηλαδή ότι το Μουσείο τα έχει κλέψει από το ελληνικό κράτος.

Αυτό σημαίνει ότι το Ενωμένο Βασίλειο δίνει τα μάρμαρα αλλά η Ελλάδα δεν τα δέχεται όσο εκείνο δεν αναγνωρίζει ότι τα έχει κλέψει. Έτσι όμως οι επικεφαλής της εκστρατείας επιστροφής των μαρμάρων αποκαλύπτονται ότι δεν νοιάζονται για τα την επιστροφή των γλυπτών ώστε το μνημείο να ολοκληρωθεί αλλά για να εμφανίσουν μια χώρα της Ευρώπης σαν μια αδιόρθωτα αρπακτική ιμπεριαλιστική χώρα, μια χώρα που είναι στην ουσία εχθρική προς την Ελλάδα. Με αυτήν τη στάση τους «καίνε» το βασικό τους επιχείρημα, ότι δηλ. η οριστική, πλήρης και μόνιμη επανένωση των γλυπτών με τον Παρθενώνα θα αποκαθιστούσε τη συνοχή και ομοιογένεια του μνημείου στο οποίο ανήκουν.

Όταν στα 1983 επί πρωθυπουργίας Α. Παπανδρέου μπήκε για πρώτη φορά ζήτημα επιστροφής στην Ελλάδα των γλυπτών του Παρθενώνα, πολλοί ήταν εκείνοι που ξεγελάστηκαν ερμηνεύοντας το γεγονός σαν μια προσπάθεια της χώρας να συνδεθεί με το χαμένο της πολιτιστικό παρελθόν. Αργότερα, όταν επί Σαμαρά εγκαινιάστηκε το νέο μουσείο της Ακρόπολης, ελάχιστοι κατάλαβαν ότι ήταν το πρώτο μουσείο στην ανθρώπινη ιστορία που δεν δημιουργήθηκε για να παρουσιάσει κάποια εκθέματα αλλά για να τονίσει αυτά που λείπουν και βρίσκονται σε ένα άλλο μουσείο, το Βρετανικό.

Πέσανε πια τα προσχήματα. O τάχα «ευρωπαίος» Μητσοτάκης δεν ενδιαφέρεται για να έρθουν τα γλυπτά του Παρθενώνα στην Ελλάδα και να ολοκληρωθεί ένα μνημείο, αλλά για να συγκρουστεί με την Αγγλία από την οποία απαιτεί να παραδεχτεί ότι τα έκλεψε, δηλαδή ότι σκόπιμα λεηλάτησε και ακρωτηρίασε το μνημείο που πιο πολύ απ’ όλα συμβολίζει την Ελλάδα. Θέλει αποκλειστικά τη σύγκρουση και καθόλου τα μάρμαρα, γιατί  όχι μόνο η Αγγλία, αλλά καμιά χώρα δεν μπορεί να δεχτεί μια τόσο εξευτελιστική για την ίδια κατηγορία. Θέλει δηλαδή ο μόνος τρόπος επιστροφής τους να είναι η άσκηση εξωτερικής διπλωματικής ή στρατιωτικής βίας στο βρετανικό κράτος. Προχθές ο έλληνας πρωθυπουργός Μητσοτάκης ξεκαθάρισε τις επίσημες προθέσεις όλης της πολιτικής ηγεσίας της χώρας -καθώς εκτός της ΟΑΚΚΕ κανένα άλλο κόμμα δεν έχει καταγγείλει τις δηλώσεις του-  που σημαίνουν ένα πράγμα: ότι το θέμα των γλυπτών του Παρθενώνα είναι ένα ζήτημα «εθνικής κυριαρχίας». Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι η Βρετανία με την «κλοπή» και την κατακράτηση των κλοπιμαίων που συμβολίζουν την ελληνική κρατική κυριαρχία αναγορεύεται επίσημα σε εχθρική χώρα, ουσιαστικά αποικιακή και κατοχική και καλεί τον λαό να τελειώνει με αυτήν την κατοχή! Το μόνο βήμα που δεν έκανε ήταν να καλέσει σε εθνικοαπελευθερωτικό πόλεμο. 

Είπε συγκεκριμένα ο πρωθυπουργός κατά την τελετή υπογραφής πρωτοκόλλων για την αμοιβαία ανταλλαγή ιστορικών κειμηλίων και ανθρωπολογικού υλικού με τη Βουλγαρία, που έγινε στη Θεσσαλονίκη στις 3/10:  “η πατρίδα μου δεν πρόκειται να δεχθεί διευθετήσεις που να δηλώνουν αναγνώριση ξένης κυριαρχίας ή να δανειστεί τάχα τους δικούς της θησαυρούς. Αντίθετα, θεωρεί πια ότι ήρθε η ώρα της αλήθειας, της λογικής, της δικαιοσύνης αλλά και της ηθικής» (Παραπολιτικά, 3/10). 

Και ξαφνικά διπλωματικός πόλεμος με την Αγγλία για τα μάρμαρα! Πολεμική προπαγάνδα και «εθνικοαπελευθερωτικό μέτωπο» όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων με αρχηγό τον  «εθνικό ηγέτη» Μητσοτάκη. Γιατί σύμφωνα με την καθεστωτική προπαγάνδα η αναβολή της συνάντησης από τον Βρετανό πρωθυπουργό Σούνακ με τον Μητσοτάκη πρόσβαλε την Ελλάδα.

Το ρωσόφιλο πολιτικό καθεστώς της χώρας μας είναι αρκετά ευαίσθητο σε προσβολές που κάνουν οι άλλοι αλλά καθόλου όταν οι εκπρόσωποι του στο εξωτερικό προσβάλλουν άλλα κράτη και άλλους λαούς..

Και ήταν ο Μητσοτάκης που αχρείαστα και απρόκλητα τίναξε στον αέρα την συνάντηση με τον Σούνακ με μια έντεχνα προκλητκή γλώσσα στη συνέντευξη του στο BBC. Δηλαδή δεν πήγε εκεί για να διεκδικήσει αλλά για να κατασκευάσει ένα πολιτικό ρήγμα με την πιο σταθερή απέναντι στην πουτινική Ρωσία μεγάλη ευρωπαϊκή χώρα. Άλλωστε αυτό το ρήγμα είναι ο λόγος για τον οποίο σκαρφίστηκε σαν ένα κεντρικό ζήτημα ελληνικής εξωτερικής πολιτικής την επιστροφή των γλυπτών  του Παρθενώνα στην Ελλάδα ως μιας τάχα κλεμμένης εθνικής ιδιοκτησίας,  και όχι σαν ένα αίτημα αισθητικό- εκπαιδευτικό ο μεγαλύτερος πράκτορας της Ρωσίας στη Δύση Ανδρέας Παπανδρέου.