"Οι αστικές επαναστάσεις, σαν τις επαναστάσεις του δέκατου όγδοου αιώνα, ορμούν γρήγορα από επιτυχία σε επιτυχία, τα δραματικά τους αποτελέσματα ξεπερνούν το ένα το άλλο, άνθρωποι και πράγματα φαίνονται σαν σε φωτιές διαμαντιών. Η έκσταση είναι το πνεύμα κάθε ημέρας. Μα η ζωή τους είναι μικρή. Σε λίγο φτάνουν κι όλας στο ανώτατο σημείο τους και μια μακρυά αποχαύνωση κυριεύει ύστερα την κοινωνία πριν μάθει να αφομειώνει νηφάλια τα αποτελέσματα της ορμητικής και θυελλώδικης εποχής της.
Αντίθετα οι προλεταριακές επαναστάσεις, όπως οι επαναστάσεις του δέκατου ένατου αιώνα, κάνουν αδιάκοπη κριτική στον ίδιο τον εαυτό τους, διακόπτουν κάθε στιγμή την πορεία τους, γυρίζουν πάλι σε εκείνο που φαίνεται πως έχει πραγματοποιηθεί για να το ξαναρχίσουν από την αρχή, χλευάζουν με ωμή ακρίβεια τις ασυνέπειες, τις αδυναμίες και τις ελεεινότητες που παρουσιάζουν οι πρώτες δοκιμές τους, φαίνονται πως ξαπλώνουν κάτω τον αντίπαλό τους μόνο για να αντλήσει καινούργιες δυνάμεις από τη γη και να σηκωθεί μπροστά τους πιο γιγάντιος, οπισθοχωρούν ολοένα μπροστά στην απροσδιόριστη απεραντοσύνη των ίδιων των σκοπών τους, ώσπου να δημιουργηθούν οι όροι που κάνουν αδύνατο κάθε πισωγύρισμα και οι ίδιες οι περιστάσεις φωνάζουν: Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα".
Κ. Μάρξ. 18η Μπρυμέρ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Η. ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΚΕ ΟΑΚΚΕ ΣΤΗΝ EΡΤ ΣΤΙΣ 31 ΜΑΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2024
ΔΙΑΚΑΝΑΛΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΟΑΚΚΕ ΣΤΙΣ 26 ΜΑΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2024
ΝΕΑ ΑΝΑΤΟΛΗ
Νέα Ανατολή αρ.φ.559 (εδώ μπορείτε να βρείτε τα φύλλα από φ.486-Μάρτης 2013-και νεώτερα)
Που μπορείτε να βρείτε την έντυπη έκδοση της Νέας Ανατολής
ΤΑ ΕΝΔΟΞΑ ΜΑΡΜΑΡΑ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ, ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑΣ
Κυριακή, 01 Δεκεμβρίου 2019
Όταν στα 1983 επί πρωθυπουργίας Α. Παπανδρέου μπήκε για πρώτη φορά ζήτημα επιστροφής στην Ελλάδα των γλυπτών του Παρθενώνα, πολλοί ήταν εκείνοι που ξεγελάστηκαν ερμηνεύοντας το γεγονός σαν μια προσπάθεια της χώρας να συνδεθεί με το χαμένο της πολιτιστικό παρελθόν. Αργότερα, όταν επί Σαμαρά εγκαινιάστηκε το νέο μουσείο της Ακρόπολης, ελάχιστοι κατάλαβαν ότι ήταν το πρώτο μουσείο στην ανθρώπινη ιστορία που δεν δημιουργήθηκε για να παρουσιάσει κάποια εκθέματα αλλά για να τονίσει αυτά που λείπουν και βρίσκονται σε ένα άλλο μουσείο, το Βρετανικό.
ΜΕ ΤΑ ΜΑΡΜΑΡΑ Ο ΔΟΛΙΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ «ΕΘΝΟΥΣ» ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ -Όχι τυχαία ενώ στέκεται δίπλα στον πουτινικό εγκάθετο Ράντεφ
Τετάρτη, 07 Οκτωβρίου 2026
Πέσανε πια τα προσχήματα. O τάχα «ευρωπαίος» Μητσοτάκης δεν ενδιαφέρεται για να έρθουν τα γλυπτά του Παρθενώνα στην Ελλάδα και να ολοκληρωθεί ένα μνημείο, αλλά για να συγκρουστεί με την Αγγλία από την οποία απαιτεί να παραδεχτεί ότι τα έκλεψε, δηλαδή ότι σκόπιμα λεηλάτησε και ακρωτηρίασε το μνημείο που πιο πολύ απ’ όλα συμβολίζει την Ελλάδα. Θέλει αποκλειστικά τη σύγκρουση και καθόλου τα μάρμαρα, γιατί όχι μόνο η Αγγλία, αλλά καμιά χώρα δεν μπορεί να δεχτεί μια τόσο εξευτελιστική για την ίδια κατηγορία. Θέλει δηλαδή ο μόνος τρόπος επιστροφής τους να είναι η άσκηση εξωτερικής διπλωματικής ή στρατιωτικής βίας στο βρετανικό κράτος. Προχθές ο έλληνας πρωθυπουργός Μητσοτάκης ξεκαθάρισε τις επίσημες προθέσεις όλης της πολιτικής ηγεσίας της χώρας -καθώς εκτός της ΟΑΚΚΕ κανένα άλλο κόμμα δεν έχει καταγγείλει τις δηλώσεις του- που σημαίνουν ένα πράγμα: ότι το θέμα των γλυπτών του Παρθενώνα είναι ένα ζήτημα «εθνικής κυριαρχίας». Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι η Βρετανία με την «κλοπή» και την κατακράτηση των κλοπιμαίων που συμβολίζουν την ελληνική κρατική κυριαρχία αναγορεύεται επίσημα σε εχθρική χώρα, ουσιαστικά αποικιακή και κατοχική και καλεί τον λαό να τελειώνει με αυτήν την κατοχή! Το μόνο βήμα που δεν έκανε ήταν να καλέσει σε εθνικοαπελευθερωτικό πόλεμο.
Είπε συγκεκριμένα ο πρωθυπουργός κατά την τελετή υπογραφής πρωτοκόλλων για την αμοιβαία ανταλλαγή ιστορικών κειμηλίων και ανθρωπολογικού υλικού με τη Βουλγαρία, που έγινε στη Θεσσαλονίκη στις 3/10: “η πατρίδα μου δεν πρόκειται να δεχθεί διευθετήσεις που να δηλώνουν αναγνώριση ξένης κυριαρχίας ή να δανειστεί τάχα τους δικούς της θησαυρούς. Αντίθετα, θεωρεί πια ότι ήρθε η ώρα της αλήθειας, της λογικής, της δικαιοσύνης αλλά και της ηθικής» (Παραπολιτικά, 3/10).