Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Στις 7 του Ιούλη είχαμε δυο καλά νέα και ένα κακό. Από τακτική άποψη τα δυο καλά νέα είναι σημαντικότερα. Από στρατηγική τη μεγαλύτερη σημασία έχει το κακό. Τα δύο καλά νέα είναι η πτώση της σοσιαλφασιστικής συμμορίας Τσίπρα και το ξωπέταγμα των ναζικανιβάλων της «Χρ. Αυγής» από τη Βουλή. Το κακό νέο είναι η σταθεροποίηση του ΣΥΡΙΖΑ παρά το κάζο των ευρωεκλογών.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη της βάζει πλάτες. Πρόθυμοι συνεργοί της στο σαμποτάζ το ψευτοΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Πέντε χρόνια έχουν περάσει από τότε που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ παρέδωσε το λιμάνι του Πειραιά στην Cosco. Αν θέλει κανείς να κάνει τον απολογισμό, θα φτιάξει έναν κατάλογο από έργα που ήταν η ΚΟΣΚΟ υποχρεωμένη να κάνει και δεν έχει κάνει σχεδόν κανένα από αυτά, οπότε έχει δυναμώσει την ανεργία στο λιμάνι, έχει καταπατήσει κάθε εργασιακή νομοθεσία φτιάχνοντας μια δικιά της κινέζικη κρατική γαλέρα, κατατρώει μεθοδικά τα εργασιακά δικαιώματα των παλιών εργαζομένων που έχουν μείνει στην προβλήτα Ι, και έχει μπει στο μικροσκόπιο για σοβαρά περιστατικά λαθρεμπορίου που εντοπίζονται από τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς και καλύπτονται από το δουλικό στην Κίνα ελληνικό πολιτικό κόσμο.

Η μεγάλη βιομηχανία είναι η υλική βάση της σύγχρονης πολιτισμένης ζωής. Αυτή είναι που παράγει τους τεράστιους όγκους προϊόντων για κάθε μορφή κατανάλωσης. Το πιο βασικό χαρακτηριστικό της βιομηχανίας σε σχέση με κάθε άλλο τομέα της οικονομίας είναι ότι κινητοποιεί πολύ μεγαλύτερες σε όγκο παραγωγικές δυνάμεις από τις ήδη πελώριες που άμεσα κινεί η ίδια. Αυτή η έμμεση επίδραση της βιομηχανίας απλώνεται στη συνέχεια και σε όλη την οικονομία. 

Και ενώ η χώρα βυθίζεται καθημερινά στη χρεωκοπία και ο λαός στη φτώχια το ρωσόδουλο καθεστώς συνεχίζει ακάθεκτο το σαμποτάζ στην παραγωγή. Στόχος του είναι να παραδοθεί ρημαγμένη η χώρα στο ρωσοκινέζικο σοσιαλιμπεριαλισμό.

Στο άρθρο αυτό θέλουμε να εκθέσουμε περισσότερα στοιχεία για το πως μπορούν να λειτουργήσουν οι φονικές πυρκαγιές σε όφελος των πολιτικών σχεδιασμών του ΣΥΡΙΖΑ, όπως αναφέραμε στην ανακοίνωσή μας της 28/7, ειδικά σε ότι αφορά τη ματαίωση της υλοποίησης τόσο του γενικού χωροταξικού σχεδίου, όσο και των ειδικών χωροταξικών για τη βιομηχανία, τον τουρισμό κλπ, δηλαδή σε ότι αφορά την εφαρμογή των όρων του καθορισμού των χρήσεων γης που είναι αναγκαίος για να προχωρήσει οποιαδήποτε επένδυση. Σχετικά με το στόχο της κυβέρνησης για φίμωση των πολιτικών της αντιπάλων (επίθεση σε Σκάι) δημοσιεύουμε εδώ σε άλλο άρθρο.

H ρω­σό­δου­λη κυ­βέρ­νη­ση των ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ­ΝΕΛ συ­νε­χί­ζει α­κά­θε­κτη την πο­λι­τι­κή της κα­τα­στρο­φής της χώ­ρας, του ξε­που­λή­μα­τός της και της πρόσ­δε­σής της στο άρμα του ρώ­σι­κου και του κι­νέ­ζι­κου σοσιαλιμπεριαλισμού.

’Ηταν Απρίλης του 2021 όταν ο Μητσοτάκης ανακοίνωσε την απομάκρυνση του Συγκροτήματος Εργοστασίων Υμηττού (ΣΕΥ) των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων (ΕΑΣ) για τη δημιουργία στον ίδιο χώρο «κυβερνητικού πάρκου» δηλαδή τη μετεγκατάσταση εκεί υπουργείων και ανεξάρτητων Αρχών. Αλλά στην πραγματικότητα ήταν η ανακοίνωση για την απαξίωση της κρατικής αμυντικής βιομηχανίας με στόχο το κλείσιμό της ή το ξεπούλημά της σε εταιρείες που εξυπηρετούν τα ρωσικά συμφέροντα όπως είναι ο σημερινός φερτός «στρατηγικός επενδυτής», η σλοβάκικη MSM EXPORT.

Όσα δεν φέρνανε παλιότερα τα χρόνια τα φέρνουν τώρα οι μέρες. Οι παγκόσμιες και οι τοπικές πολιτικές εξελίξεις είναι τόσο καταρρακτώδεις και κυρίως τόσο απροσδόκητες ώστε ποτέ όσο σήμερα οι πολιτικά ανήσυχοι άνθρωποι δεν ήταν υποχρεωμένοι να αναζητήσουν με αγωνία καινούργιες ερμηνείες των γεγονότων σε νέα εδάφη ανάλυσης. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια όλο και περισσότεροι μαρξιστές ερευνούν με πολύ περισσότερο ενδιαφέρον από όσο παλιότερα τις πολιτικές αναλύσεις της ΟΑΚΚΕ και την πλησιάζουν.

Τον Ιούλη του 2004 η ΟΑΚΚΕ ξεκίνησε μια καμπάνια ενημέρωσης του λαού για τη βαθιά οικονομική κρίση που μόλις πριν λίγο καιρό εκδηλώθηκε ανοιχτά.

Όσο δεν θα υπάρχει μια πραγματική λαϊκή μαζική αντίσταση για να ανησυχήσει στ’ αλήθεια τη βρώμικη κυβέρνηση και την ακόμα πιο βρώμικη αντιπολίτευση όλη η εσωτερική  ελληνική πολιτική σκηνή θα υπηρετεί σαν μια θεατρική παράσταση έναν