Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΟΙ ΛΑΟΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΟΚΥΨΟΥΝ ΣΤΟΝ ΚΟΥΙΣΛΙΓΚ ΤΡΑΜΠ

Μόνο ένας προβοκάτορας στην υπηρεσία του νεοναζί Πούτιν θα απαιτούσε προσάρτηση της Γροιλανδίας την ώρα που οι ΗΠΑ είχαν με τις υπάρχουσες διμερείς συμφωνίες τη δυνατότητα κάθε αμυντικής αλλά και εξορυκτικής δραστηριότητας στο απέραντο νησί.

Όμως ο Τραμπ δεν είναι μόνο ένας αποκρουστικός αλλά και ένας αδύναμος φασίστας. Γιατί οι ΗΠΑ είναι ακόμα μια δημοκρατική χώρα και όχι μια χώρα μακρόχρονα δουλεμένη στο νεοναζιστικό επεκτατισμό όπως η Ρωσία του Πούτιν. Γι αυτό άλλωστε ως τώρα ο Τραμπ κάνει μόνο αναίμακτες για τις ΗΠΑ επεμβάσεις που εξασφαλίζουν στη Ρωσία τη δυνατότητα να αντικαθιστά τοπικούς ρωσόφιλους φασίστες με άλλους ακόμα πιο υποτακτικούς της.

Αυτό σημαίνει ότι το χέρι του Τραμπ θα κοβόταν σύντομα όχι μόνο από τους αμερικανούς δημοκράτες αλλά και από τους δικούς του MAGA απομονωτιστές αν η Ευρώπη τολμούσε να πολεμήσει και να δώσει τους πρώτους νεκρούς αμερικανούς στρατιώτες που θα επιχειρούσαν να προσαρτήσουν ευρωπαϊκό έδαφος, πόσο μάλλον όταν αυτό είναι το έδαφος της ειρηνικής και δημοκρατικής Γροιλανδίας.

Για μια τέτοια ισχυρή απάντηση στον Τραμπ μόνο μια προϋπόθεση υπάρχει: η σταθερή αντιφασιστική ενότητα των ευρωπαϊκών λαών.

Αθήνα, 18/1/2026

Όσο περνάνε οι μέρες αποδεικνύεται όλο και περισσότερο ότι ο Τραμπ είναι δύσκολο, κατά τη γνώμη μας είναι αδύνατο, να πάρει την προεδρία των ΗΠΑ. Αυτήν ακριβώς την πρόβλεψη είχαμε κάνει σε ένα άρθρο της Ν. Ανατολής για τις αμερικάνικες εκλογές http://www.oakke.gr/global/2013-02-16-19-24-24/item/645-) εκτιμώντας ότι ο Τραμπ κατέβηκε στις εκλογές από την αρχή σαν δημαγωγός προβοκάτορας για να δώσει στην Κλίντον την προεδρία.

Η Πρωτομαγιά βρίσκει γι’ ακόμη μια χρονιά την παγκόσμια εργατική τάξη χωρίς μαζικά δικά της κόμματα, χωρίς μια κάποια κάπως ενιαία κατεύθυνση, κυρίως χωρίς μια ορατή ελπίδα, για τους περισσότερους εργαζόμενους του χεριού και του πνεύματος, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι μες στα μυαλά και στις καρδιές των εργαζόμενων μαζών σε Ανατολή και Δύση επιβιώνουν και σιγοκαίνε σαν μια βαθιά και πανίσχυρη πολιτισμική παρακαταθήκη οι δημοκρατικές και επαναστατικές παραδόσεις των μεγάλων αντιφασιστικών και εργατικών επαναστατικών αγώνων του 20ού αιώνα.

Αυτή είναι μια κατάσταση που κάθε άλλο παρά πρωτόγνωρη είναι για την παγκόσμια εργατιά, ειδικά από το 1980 και μετά, όταν μετά την ΕΣΣΔ έπεσε το τελευταίο κάστρο των σοσιαλιστικών επαναστάσεων του 20ού αιώνα, η κόκκινη Κίνα του Μάο Τσε Τουνγκ και του Χούα Κούο Φενγκ, αλωμένη από τους σοσιαλφασίστες του Τενγκ Σιάο Πινγκ. Η τραγωδία δεν ήταν τόσο η άλωση απ’ τα μέσα των πρώτων νικηφόρων προλεταριακών επαναστάσεων στην ιστορία και η μετατροπή της Ρωσίας και της Κίνας από κέντρα της παγκόσμιας προόδου σε διεθνείς φάρους του φασισμού, της αντεπανάστασης και του πολέμου. Ήταν κυρίως η μετατροπή της συντριπτικής πλειονότητας των “κομμουνιστικών” (από τη δεκαετία του 60) κι έπειτα των “μ-λ κομμουνιστικών” (τη δεκαετία του 80) κομμάτων και οργανώσεων σε κάθε χώρα σε πρωτοπορίες του πραξικοπηματισμού, του σοσιαλφασισμού και της αντεργατικής αντίδρασης, σε ακροδεξιά εργαλεία των νέων αστικών τάξεων Μόσχας και Πεκίνου για τη χιτλερικού τύπου κατάκτηση της παγκόσμιας ηγεμονίας.

Όλα δείχνουν ότι ο Τραμπ πραγματοποίησε τη δεύτερη εγχείρηση του στο εσωτερικό ενός φασιστικού καθεστώτος, μετά από εκείνη στη Βενεζουέλα για λογαριασμό του εντολέα του, της πουτινικής Ρωσίας. Όπως στην εγχείρηση της Βενεζουέλας ο κόσμος έμαθε από τη μια στιγμή στην άλλη το όνομα Ντέλσι Ροντρίγκεζ έτσι και στην περίπτωση του Ιράν έμαθε το όνομα Γκαλιμπάφ. Περισσότερο βέβαια από δύο πρόσωπα έχουμε εδώ να κάνουμε με εκπροσώπους πολιτικών φραξιών που πήραν την πολιτική εξουσία στηριγμένες στη σύγχυση και τις απώλειες που προκάλεσε η στρατιωτική επέμβαση του ακόμα πιο ισχυρού στον κόσμο ιμπεριαλισμού, του αμερικάνικου. Αυτός είναι μέσα στην κάθοδό του σε τόσο μεγάλη παρακμή ώστε να έχει διαβρωθεί στην ηγεσία του από τον ανερχόμενο ρώσικο σοσιαλιμπεριαλισμό.

Mε δυο απανωτές διαταγές του πιο εκτρωματικού προέδρου που έχει βγάλει ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός στην ιστορία του, η πρώτη στις 27 του Γενάρη και η δεύτερη την επόμενη μέρα η ανθρωπότητα μπήκε σε μια τραγική πολεμική περίοδο.

Ενώ είχε γραφτεί το παρακάτω κείμενο και λίγο πριν δημοσιευτεί έγινε η παγκόσμιας στρατηγικής σημασίας διάλυση της τελευταίας συνόδου των G7 από τον αμερικανό πρόεδρο. Όχι τυχαία λίγο πριν οι υπόλοιποι έξι, που είναι οι αρχηγοί των μεγαλύτερων δεύτερης γραμμής ιμπεριαλιστικών χωρών του β κόσμου (Ευρώπη, Ιαπωνία, Καναδάς), είχαν καταψηφίσει την πρόταση του Τραμπ να συμμετάσχει ξανά στους G7 και η Ρωσία,

Και ξαφνικά, ο μέχρι τις αρχές του 2026 τάχα “απομονωτιστής και αντι-επεμβασίας” Τραμπ αποφάσισε να “λύσει” για τις ΗΠΑ, μετά από 6 και πλέον δεκαετίες, και το ζήτημα της αντίθεσης με την Κούβα. Της επέβαλε σκληρό ενεργειακό εμπάργκο, ουσιαστική δηλαδή απαγόρευση εισαγωγής πετρελαίου, οδηγώντας την σε μαζικά και συνεχή μπλακ άουτ στο δίκτυο ηλεκτρισμού και απαιτώντας με τον πιο ωμό και έξω από την κίνηση και τις διαθέσεις του ίδιου του κουβανικού λαού τρόπο οικονομικές, πολιτικές και καθεστωτικές αλλαγές, υπό το βάρος αυτού του πρωτόγνωρου εκβιασμού. Διεξάγει επίσης μυστικές ή λιγότερο μυστικές επαφές με ηγετικά στελέχη του καθεστώτος, ενώ έστειλε στην Αβάνα και το διευθυντή της CIA, Ράτκλιφ.

Πρόκειται για την τρίτη, ρώσικου τύπου εγχείρηση που ετοιμάζει ο απίθανος αυτός πουτινικός “χειρουργός”, μετά από εκείνες στη Βενεζουέλα το Γενάρη του 2026 και στο Ιράν από τα τέλη Φλεβάρη μέχρι σήμερα.

Δημοσιεύσαμε στις 16 Ιούνη μια ανακοίνωση της ΟΑΚΚΕ στην οποία διατυπώναμε τη θέση ότι ο πόλεμος που ξεκίνησε με την επίθεση του Ισραήλ στο Ιράν εξυπηρετεί το σχέδιο της πουτινικής Ρωσίας να ανεβάσει με τη βοήθεια του Τραμπ τους πιο δουλικούς υποτακτικούς της στην εξουσία του Ιράν ώστε να ελέγξει όλη τη Μέση Ανατολή και έτσι να περικυκλώσει την Ευρώπη και να τη στραγγαλίσει ενεργειακά. Αυτή η τοποθέτηση μας δεν συμφωνεί αυτή τη στιγμή με εκείνη πολλών δημοκρατών και αντι-αντισημιτών που πιστεύουν ότι το χτύπημα που δίνει το Ισραήλ στο Ιράν ακόμα και με την ηγεσία του ακροδεξιού Νετανιάχου, ακόμα και με τη βοήθεια του φασίστα Τραμπ μόνο καλό μπορεί να κάνει στον κόσμο. Πρόκειται κατά τη γνώμη μας για εκείνο το πολιτικό λάθος που συνίσταται στο να κρύβει ένας μικρότερος αποτρόπαιος εχθρός έναν μεγαλύτερο και πιο επικίνδυνο, και στη συγκεκριμένη περίπτωση η αντισημιτική τρομοκρατική δικτατορία του Ιράν που αγκομαχάει για να φτιάξει λίγες πυρηνικές κεφαλές να κρύβει τη νεοχιτλερική Ρωσία, το αληθινό παγκόσμιο αλλά ακόμα καλυμμένο κέντρο του αντισημιτισμού με τις 6000 δικές της πυρηνικές κεφαλές, η οποία απλά αφήνει δυο φασίστες φίλους της, τον Τραμπ και τον Νετανιάχου να της προσφέρουν στο πιάτο ένα εγχειρισμένο και υποταγμένο στην ίδια Ιράν.

Για έναν ανάλογο στόχο του εχθρού που κρύβει έναν πιο μεγάλο, έχει γραφτεί το αρκετά εκτεταμένο κείμενο που ακολουθεί παρακάτω. Αυτό προσπαθεί να καταδείξει πως ο αρχικά δίκαιος, παρά τα λάθη του, πόλεμος της Γάζας τον οποίο προκάλεσε η γενοκτονική πρόβα Ολοκαυτώματος της 7 Οκτώβρη του 2023 από ένα τοπικό τέρας που λέγεται Χαμάς, και μετά η μετατροπή αυτού του πολέμου σε άδικο επεκτατικό στη δεύτερη σημερινή του φάση, αποτελούν πρωτοβουλίες πολιτικών ρευμάτων που έχουν πίσω τους το ίδιο ιμπεριαλιστικό κέντρο, το νεοχιτλερικό ρωσοκινεζικό Άξονα, με ηγέτη τη Ρωσία. Αυτό το κέντρο είχε με την προβοκάτσια της 7 του Οκτώβρη και τον πόλεμο στη Γάζα έναν στόχο: να προκαλέσει μια μοναδική στην ιστορία παγκόσμια έκρηξη του γενοκτονικού αντισημιτισμού. Η λογική της πρότασης μας για την αντιμετώπιση αυτής της έκρηξης είναι η εξής: ότι το Ισραήλ δεν μπορεί να υπερασπίσει την ασφάλεια του και να αμυνθεί απέναντι στους αντισημίτες, όπως δεν μπορεί αυτό να το κάνει ο κάθε δημοκράτης αντι-αντισημίτης στον κόσμο, παρά μόνο αν αισθανθεί τον εαυτό του και λειτουργήσει σαν μέρος ενός παγκόσμιου αντιφασιστικού μετώπου. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να αμυνθεί στους γενοκτόνους αντισημίτες αν δεν στέκεται απέναντι στους νεοχιτλερικούς αλλά συνεργάζεται μαζί τους ενάντια στα θύματα τους, όπως όταν το Ισραήλ ψήφισε μαζί με μια χούφτα δικτατορίες στο πλευρό της φασιστικής κλίκας Τραμπ υπέρ της Ρωσίας και κατά της Ουκρανίας.(1) Με όσο έντιμα και δημοκρατικά κίνητρα και αν συντάσσονται στην πλειοψηφία τους οι δημοκράτες στο πλευρό του Ισραήλ στους δύο ταυτόχρονους πολέμους που διεξάγει αυτή τη στιγμή, αυτό που μετράει είναι η πολιτική γραμμή που αυτοί υπηρετούν και αυτή είναι μια γραμμή αντιδραστική. Αλλά εκείνον που αναλύουμε στο παρακάτω κείμενο, που στο μεγαλύτερο μέρος του γράφτηκε πριν τον πόλεμο Ισραήλ-Ιράν, είναι τον πιο βασικό από τους δυο πολέμους που είναι της Γάζας γιατί αυτός έχει το πιο παγκόσμιο και βαθύ αποτέλεσμα, καθώς φουσκώνει το καύσιμο για το μεγάλο έγκλημα που ετοιμάζει ο ρωσοκινεζικός Άξονας, το νέο Ολοκαύτωμα με σημαία τον αντισημιτικό «αντισιωνισμό» που σημαίνει την εξαφάνιση του κράτους του Ισραήλ και την εξόντωση των πιο μαχητικών υπερασπιστών της ύπαρξής του σε όλο τον κόσμο.

Ο βασανιστικός θάνατος του 46χρονου Τζορτζ Φλόιντ κάτω από το γόνατο του ρατσιστή αστυνομικού Σόβιν και των συνεργών συναδέλφων του ήταν η αφορμή για να ξεσπάσει όχι μόνο η οργή της μεγάλης μάζας των αφροαμερικανών ενάντια στην ιδιαίτερα βάναυση και άδικη αντιμετώπισή τους από την αστυνομική και δικαστική εξουσία, αλλά να σαρώσει όλη την Αμερική ένα πρωτοφανές στη μαζικότητά του γενικότερο δημοκρατικό αντιφασιστικό κίνημα.

Ο Ομπάμα καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας του στην προεδρία των ΗΠΑ και μέχρι την πρόσφατη προεκλογική περίοδο προσπάθησε και σε μεγάλο βαθμό κατάφερε να καλλιεργήσει παγκόσμια το προφίλ του φιλελεύθερου δημοκράτη και του ειρηνόφιλου αντιεπεμβασία. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ανήκε από την πλευρά του πατέρα του σε μια ιστορικά καταπιεσμένη πλευρά του πληθυσμού των ΗΠΑ, τους Αφροαμερικανούς, τον έκανε γενικά συμπαθή σε πλατιές μάζες στη Δύση, αλλά και στον Τρίτο Κόσμο.