Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Είναι πιθανό οι ΗΠΑ να βομβαρδίσουν το Ιράν αν οι μουλάδες δεν υποχωρήσουν στις απαιτήσεις του μόνο με τις απειλές. Έχουμε με σαφήνεια καταδικάσει τους βομβαρδισμούς του Ιούνη του 2025 από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ και τους είχαμε χαρακτηρίσει προβοκάτσιες υπέρ της νεοχιτλερικής Ρωσίας γιατί σαν μόνο στόχο, τουλάχιστον από πλευράς Τραμπ, και σαν πρακτικό αποτέλεσμα είχαν να σπρώξουν τους εθνικιστές μουλάδες του Ιράν να ζητήσουν περισσότερη προστασία από τη Μόσχα με αντάλλαγμα μεγαλύτερη υποταγή τους σε αυτήν.

Αν οι προβοκάτορες συνεχίσουν με ένα νέο χτύπημα τώρα που οι μουλάδες είναι απόλυτα απομονωμένοι εσωτερικά μετά τις σφαγές του Γενάρη η κίνηση τους προς τη Μόσχα θα προχωρήσει με άλματα. Ήδη και μόνο με την απειλή επίθεσης πραγματοποιούν κοινά ναυτικά γυμνάσια, ενώ η Μόσχα επαναλαμβάνει πιο πιεστικά την πρόταση της να φυλάει εκείνη το εμπλουτισμένο ουράνιο του Ιράν, δηλαδή τη δυνατότητα του να κατασκευάζει πυρηνικά όπλα. Γι’ αυτό άλλωστε ο προβοκάτορας Τραμπ είχε καλέσει τον ιρανικό λαό σε εξέγερση υποσχόμενος ότι θα τον βοηθήσει όμως όταν άρχισαν να τον θερίζουν κατά χιλιάδες τα πολυβόλα των μουλάδων δεν κούνησε το δαχτυλάκι του για να τους βοηθήσει. Γιατί εκείνο που ήθελε ήταν και τη διεθνή απομόνωση των μουλάδων από τις ευρωπαϊκές δημοκρατίες και την ταυτόχρονη συντριβή του κινήματος εναντίον τους, ώστε κάθε μελλοντική αποσταθεροποίηση τους να έχει σαν μόνο αποτέλεσμα την υποταγή τους στη Μόσχα και όχι την πτώση τους.

Κι όμως μετά από αυτήν την τρομερή προδοσία ο Τραμπ μαζεύει δυνάμεις για να πραγματοποιήσει το χτύπημα που έχει υποσχεθεί στους μουλάδες, ή καλύτερα γι αυτόν, να πετύχει το στόχο του μόνο με την απειλή χτυπήματος χωρίς να το πραγματοποιήσει.

Η μεγάλη εξέγερση του κινεζικού λαού, που εμφανίστηκε σαν μια έκρηξη μπρος στα μάτια της ανθρωπότητας, είναι αποτέλεσμα μιας συσσωρευμένης οργής που κορυφώθηκε όταν η πολιτική του «μηδενικού covid» που εφαρμόζει το φασιστικό καθεστώς του Πεκίνου ξεπέρασε κάθε όριο. Γιατί ενώ ο υπόλοιπος κόσμος βγήκε από την πανδημία ο κινέζικος λαός συνέχισε να βασανίζεται με τον παρατεταμένο εγκλεισμό και τις αυξανόμενες στερήσεις από ένα καθεστώς που δείχνει πλήρη αδιαφορία για τις οποιεσδήποτε κοινωνικές, σωματικές, και ψυχικές ανάγκες του. Αυτό το βασανιστήριο το επέλεξαν οι ηγέτες της Κίνας για να αποδείξουν την υπεροχή της φασιστικής τους δικτατορίας απέναντι στις αστικές δημοκρατίες της Δύσης ή του Τρίτου κόσμου. Όμως στην ουσία το ξεκίνησαν για να κρύψουν δυο βασικές αδυναμίες τους. Η πρώτη ήταν ότι δεν είχαν ένα στοιχειωδώς ισχυρό νοσοκομειακό σύστημα για τις πλατειές μάζες την ώρα που η κινέζικη άρχουσα τάξη έχει συσσωρεύσει έναν πελώριο πλούτο για τον εαυτό της και η δεύτερη ότι ενώ τεχνολογικά βρέθηκαν πίσω από τους δυτικούς ιμπεριαλιστές αρνήθηκαν να χρησιμοποιήσουν τις ανακαλύψεις τους και να προμηθευτούν ή να ζητήσουν να μοιραστούν τις πατέντες τους για τα πολύ πιο αποτελεσματικά εμβόλια mRNA. Η πολιτική τους αυτή άρχισε να καταρρέει όταν η κόβιντ, αν και λιγότερο θανατηφόρα, έγινε πιο ευκολομετάδοτη με τη μετάλλαξη Όμικρον και η μέθοδος του εγκλεισμού των μαζών δεν μπορούσε πια να λειτουργήσει.