Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Η αντιευρωπαϊκή δημαγωγία του ψευτοΚΚΕ και οι 24ωρες απεργίες-απάτη συγκαλύπουν το ιστορικό έγκλημα της μεγαλύτερης στην ΕΕ  φτωχοποίησης  της ελληνικής εργατικής τάξης

Πυρήνες παντού του ενιαίου ταξικού μετώπου για την εργατική οικονομική πάλη και  περιφρούρηση του 8ωρου, ενάντια στην εγκληματική πολιτική του σαμποτάζ της παραγωγής και στην παράδοση της χώρας στο νεοχιτλερικό άξονα

Με ένα νέο νόμο η κυβέρνηση επεκτείνει το ημερήσιο όριο των ωρών εργασίας με υπερωρίες σε ένα εργοδότη από 12 σε 13. Είχε επιτρέψει με προηγούμενο νόμο του 2023 εργασία 13 ωρών συνολικά σε δύο εργοδότες. Απέναντι σε αυτό το νόμο το ψευτοΚΚΕ καμώνεται τον προστάτη των εργατών με μία γκαιμπελίστικη αντιευρωπαϊκή δημαγωγία, και ετοιμάζεται για άλλη μία 24ωρη ψευτοαπεργία. Από πίσω του σέρνεται, όλο και πιο υποταγμένη, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ.

Οι νέες ρυθμίσεις επιτρέπουν στους εργοδότες να ξεθεώνουν στη δουλειά το υπάρχον εργατικό δυναμικό για να αντιμετωπίσουν τη δραματική αύξηση των κενών θέσεων εργασίας που σύμφωνα με πρόσφατα ρεπορτάζ έχει εκτιναχθεί σε 300.000 θέσεις εργασίας το 2025, ενώ η ανεργία παραμένει ψηλή σε ποσοστό 9%. Η χρήση ξένων εργαζόμενων που έχει διευκολύνει η κυβέρνηση δεν κλείνει την τρύπα, αφού με την τήρηση των όρων της μετανάστευσης της ΕΕ χρειάζεται μετάκληση, δηλαδή η άδεια διαμονής και εργασίας μπορεί να δίνεται εφόσον υπάρχει σύμβαση με ελάχιστα όρια αποδοχών και ασφάλιση, δεν υπάρχουν πια τα περιθώρια για μαζική είσοδο μεταναστών με δουλοπαροικιακούς όρους και μαύρα μεροκάματα όπως στο παρελθόν.

  Σύμ­φω­να με στοι­χεί­α της ΕΛ­ΣΤΑ το έλ­λειμ­μα του ε­μπο­ρι­κού ι­σο­ζυ­γίου κα­τά το χρο­νι­κό διά­στη­μα Ια­νουα­ρί­ου-Αυ­γού­στου 2014 α­νήλ­θε σε 13.542,4 ε­κατ. Ευρώ, πα­ρου­σιά­ζο­ντας αύ­ξη­ση 5,2% σε σχέ­ση με το α­ντί­στοι­χο χρο­νι­κό διά­στη­μα του 2013, διευ­ρύ­νο­ντας α­κό­μη πιο πο­λύ το ι­σο­ζύ­γιο τρε­χου­σών συ­ναλ­λα­γών,

Στις 7 του Ιούλη είχαμε δυο καλά νέα και ένα κακό. Από τακτική άποψη τα δυο καλά νέα είναι σημαντικότερα. Από στρατηγική τη μεγαλύτερη σημασία έχει το κακό. Τα δύο καλά νέα είναι η πτώση της σοσιαλφασιστικής συμμορίας Τσίπρα και το ξωπέταγμα των ναζικανιβάλων της «Χρ. Αυγής» από τη Βουλή. Το κακό νέο είναι η σταθεροποίηση του ΣΥΡΙΖΑ παρά το κάζο των ευρωεκλογών.

  Το ρωσόδουλο καθεστώς οδηγεί σταθερά τη χώρα πίσω στη εποχή του μεσαίωνα. Τα εγκληματικά φοροεισπρακτικά μέτρα που παίρνει ισχυρίζεται ότι τα επιβάλει η τρόικα. Αυτή έχει την ευθύνη ότι ζητάει άμεσα το κλείσιμο του δημοσιονομικού ελλειμματος, όμως

 

Η υπουργός Πολιτισμού Λυδία Κονιόρδου έγκρινε ως κατεπείγουσα και δημοσίευσε στο ΦΕΚ την πρόσληψη 2.338 υπαλλήλων με 8μηνες συμβάσεις για τις ανασκαφές σε ορυχεία της ΔΕΗ για αρχαία, που θα τους πληρώνει η ΔΕΗ τη στιγμή που βρίσκεται στα πρόθυρα χρεοκοπίας.

Τον Ιούλη του 2004 η ΟΑΚΚΕ ξεκίνησε μια καμπάνια ενημέρωσης του λαού για τη βαθιά οικονομική κρίση που μόλις πριν λίγο καιρό εκδηλώθηκε ανοιχτά.

  Ε­νώ η χώ­ρα έ­χει κα­ταρ­ρεύ­σει οι­κο­νο­μι­κά και μό­νο α­πό δα­νει­κά μπορεί να ε­πι­βιώ­νει, οι σο­σιαλ­φα­σί­στες σα­μπο­τα­ρι­στές του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δυ­να­μώ­νουν με α­σύλ­λη­πτη μα­νια το  πα­ρα­γω­γι­κό τους σα­μπο­τάζ. Αν ή­ταν πραγ­μα­τι­κά αρι­στε­ροί, το πρώ­το πράγ­μα που θα έ­κα­ναν θα ή­ταν να πά­ρουν μέ­τρα για  την προ­σέλ­κυ­ση ε­πεν­δύ­σε­ων.

ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ-ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΣΤΟ ΣΑΜΠΟΤΑΖ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ

Tο αίτημα της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ για 1400 ευρώ κατώτατο μισθό είναι μια απάτη που έχει στόχο να σύρει το λαό πίσω από τους σκοτεινούς πολιτικούς στόχους του σοσιαλφασισμού και της κρατικο-συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας.

Δημοσεύουμε εδώ το κείμενο αφίσας της ΟΑΚΚΕ που κολλήθηκε ήδη σε γειτονιές του Πειραιά. Πρόκειται για μία από τις πιο σημαντικές αφίσες της ΟΑΚΚΕ γιατί για πρώτη φορά αντιμετωπίζεται με τέτοια σαφήνεια ένα βασικό πλοκάμι του νεοχιτλερικού άξονα στη χώρα, δηλαδή όχι έμμεσα σαν πολιτικό πρακτορείο ή σαν ιδεολογικός μηχανισμός αλλά άμεσα σαν κρατικό μονοπωλιακό και μάλιστα σαν αποικιοκρατικό κεφάλαιο μπροστά στο οποίο γονατίζει δουλικά όλη η αστική τάξη και ο αντεπαναστατικός μικροαστισμός