Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

ISIS και Χαμάς στην υπηρεσία των ρώσων εισβολέων και διαμελιστών της Ουκρανίας

Γιατί οι κρατικοί τραμπούκοι του Ρουβίκωνα αποθρασύνονται και επιτίθενται στη Β. Νικολαΐδου

 

Πριν ένα χρόνο αντισημίτες βανδάλισαν το γραφείο της καθηγήτριας Βάνας Νικολαΐδου-Κυριανίδου στο ΕΚΠΑ αποκαλώντας τη «σιωνιστικό σκουπίδι». Τώρα ανέλαβε ο Ρουβίκωνας με τη «φοιτητική του ομάδα» να πάει στην πολυκατοικία που μένει να γράψει «Βάνα κάθαρμα» και μετά με κείμενο του να της απευθύνει την κατηγορία ότι αυτή είναι αδιαμφισβήτητα ο «πολιτικός εκφραστής της δεξιάς πτέρυγας εντός των ελληνικών πανεπιστημίων και μάλιστα μιας πτέρυγας που υπερασπίζεται το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ με νύχια και με δόντια».

Αυτή η βασική κατηγορία περιλαμβάνεται σε ένα κείμενο πασπαλισμένο με λαϊκίστικη αντικαπιταλιστική ρητορεία για «διάλυση του δημόσιου χαρακτήρα του πανεπιστημίου», για κράτος καθηγητικής αυθαιρεσίας, καθεστώς πολιτικής στοχοποίησης φοιτητών με επικεφαλής τάχα την καθηγήτρια, αλλά και για «αντιεπαγγελματισμό» της σε συναδέλφους. Η «φοιτητική ομάδα» του Ρουβίκωνα αναλαμβάνει την εκπροσώπηση όλων των δήθεν αδικημένων από την καθηγήτρια φοιτητών και καθηγητών, χωρίς να της την έχει αναθέσει κανείς από αυτούς.

Είναι πλέον πολύ ισχυρά τα δημοσιογραφικά, πολιτικά και στρατιωτικά στοιχεία που δείχνουν ότι η εμφανιζόμενη ως εκατόμβη νεκρών* στο Νοσοκομείο της Γάζας είναι μια ακόμα στρατηγική προβοκάτσια της Χαμάς που ξεκίνησε αυτόν τον πόλεμο. Tο Ισραήλ, προβοκαρισμένο από το χιτλερικό γενοκτονικό πογκρόμ της Χαμάς  στις 7 του Οκτώβρη, συνεχίζει, όπως παλιά,** να βομβαρδίζει μαζικά τις ανθρώπινες ασπίδες αμάχων πίσω  από τις οποίες οχυρώνονται οι ναζήδες - προβοκάτορες της Χαμάς για να εξαπολύουν τις ρουκέτες τους. Όμως μια  κυβέρνηση που στηρίζεται στρατιωτικά σε δυτικές αστοδημοκρατικές χώρες δεν είχε λόγο να δώσει εντολή στο στρατό της και ο στρατός της να βομβαρδίσει ένα νοσοκομείο για να τεμαχίσει αρρώστους σε  ζωντανή μετάδοση σε μια στιγμή μάλιστα που όλη η ανθρωπότητα κοίταγε με αγωνία στις τηλεοράσεις της πως ξετυλίγεται αυτός ο κρίσιμος για την παγκόσμια ειρήνη πόλεμος. 

Η εικόνα που ερχόταν στις τηλεοράσεις ήταν το πιο βασικό μέρος του πολέμου Ισραήλ-Χαμάς, γιατί σε αυτόν τον πόλεμο νικητής θα ήταν αυτός που θα κέρδιζε τις εντυπώσεις. Η κυρίαρχη πολιτική εικόνα που βγήκε λοιπόν από τον πόλεμο ήταν ότι

Το μπλόκο στη Σύρο όπου «φιλοπαλαιστίνιοι διαδηλωτές» εμποδίσαν ισραηλινούς τουρίστες να αποβιβαστούν στο νησί ήταν το επιστέγασμα μίας σειράς αντισημιτικών επιθέσεων που όλες έχουν γίνει τους τελευταίους μήνες και ως τα χθες με πλήρη διακομματική κάλυψη. Στη Σύρο είχαμε με πρωτοβουλία και καθοδήγηση του ψευτοΚΚΕ την πρώτη κρατική βία απέναντι σε ένα πλήθος Εβραίων στην Ευρώπη μετά τον β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Λίγο μετά τη Σύρο ακολούθησε το πρώτο πογκρόμ κατά ισραηλινών εφήβων στη Ρόδο. Οι αντισημίτες προχώρησαν στον πογκρομισμό αξιοποιώντας την ιστορική ευκαιρία που τους έχει προσφέρει τον τελευταίο καιρό η συμμορία Νετανιάχου-Σμότριχ-Μπεν Γκβιρ κυρίως με την πείνα που προκάλεσε στη Γάζα.

Με τον πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν που ζούμε αυτή την περίοδο η ΟΑΚΚΕ βρέθηκε για τέταρτη φορά σε σύγκρουση με τη θέση που πήραν οι περισσότεροι δημοκρατικοί φιλελεύθεροι υπέρ μιας δυτικής στρατιωτικής επέμβασης ενάντια σε μια χώρα του τρίτου κόσμου που έχει μια τρομοκρατική δικτατορική κυβέρνηση. Η ΟΑΚΚΕ καταδίκασε αποφασιστικά όλες αυτές τις επιθέσεις σε πρώτο επίπεδο από άποψη αρχής, δηλαδή με το σκεπτικό ότι καμιά χώρα δεν έχει δικαίωμα να επιτεθεί σε μια άλλη για να την «απελευθερώσει» από μια δικτατορία. Αυτό είναι ένα δικαίωμα που έχει μόνο ο ίδιος ο λαός της δοσμένης χώρας και μπορεί να το ασκήσει παίρνοντας όπλα κατ’ αρχήν από τον ίδιο τον εχθρό και τελικά και από έξω.

Ο σχη­μα­τι­σμός κυ­βέρ­νη­σης συ­νερ­γα­σί­ας α­νά­με­σα σε Φα­τάχ και Χα­μάς ή­ταν η τα­φό­πλα­κα που έ­βα­λε ο δι­πρό­σω­πος πα­λαι­στί­νιος πρό­ε­δρος Μαχ­μούντ Α­μπάς στους πο­λύ­χρο­νους ε­θνο­α­νε­ξαρ­τη­σια­κούς α­γώ­νες του πα­λαι­στι­νιακού λα­ού. Πα­ρά τους θερ­μούς πα­νη­γυ­ρι­σμούς, η έ­στω ε­πιφα­νεια­κή συμ­φι­λί­ωση του πα­λαι­στι­νια­κού ρεύ­μα­τος για ε­θνι­κή α­νε­ξαρ­τη­σί­α

Πολλές ξένες εταιρείες της Δύσης θα ζήλευαν την ιδιότυπη ασυλία που απολαμβάνει η κινεζική κρατική Cosco, η ιδιοκτήτρια του λιμανιού του Πειραιά, στη χώρα μας. Πολύ σπάνια θα συναντήσει κανείς μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδα ή διαδικτυακή ενημερωτική πύλη να ασκήσουν οποιαδήποτε κριτική σε αυτό το φασιστικό ναυτιλιακό γίγαντα στον οποίο οι έλληνες Κουίσλιγκς έχουν παραδώσει το βασικότερο λιμάνι της ναυτιλιακά ισχυρής χώρας μας. Συνήθως την εκθειάζουν γράφοντας ότι η Κόσκο δίνει ζωή στο λιμάνι του Πειραιά φέρνοντας πελώρια φορτία.

Το πιο ύπουλο ιδεολογικό δηλητήριο που μπορεί να σκοτώσει την αριστερά είναι ο φασιστικός αντικαπιταλισμός ο οποίος στην πιο κατανοητή και λαϊκή μορφή του είναι ο σύγχρονος αντισημιτισμός. Αυτός εμφανίζει την εκστρατεία των ναζιστικού τύπου ιμπεριαλιστών για την παγκόσμια κυριαρχία σαν μια αναγκαστική άμυνα απέναντι στις συνομωσίες των υποψήφιων θυμάτων τους, είτε αυτά είναι άλλοι αστοί και ιμπεριαλιστές, είτε είναι κράτη ολόκληρα και πάνω απ όλα λαοί σε επαναστατικό αναβρασμό.

Το παρακάτω άρθρο μας είναι το πρώτο μετά τον πόλεμο αντιπερισπασμού που άναψε η πουτινική διπλωματία στη Μέση Ανατολή, το οποίο δεν ασχολείται κυρίως με την κεντρική σε αυτόν αντίθεση Ισραήλ-Χαμάς αλλά με την αντίθεση των ρωσόφιλων μουσουλμανικών χωρών με το Ισραήλ και τη Δύση και μάλιστα ουσιαστικότερα με την Ευρώπη. Πιστεύουμε ότι με τη φρικαλεότητά της αντισημιτικής σφαγής της Χαμάς στις 7 του Οκτώβρη που πάγωσε το λαό του Ισραήλ ο ρωσοκινεζικός Άξονας διευκόλυνε την ακροδεξιά ηγεσία Νετανιάχου να απαντήσει με την συνηθισμένη επεκτατική αντιπαλαιστινιακή της λογική (https://www.oakke.gr/global/item/1628-,  https://www.oakke.gr/global/2013-02-16-19-26-19/item/1332-, https://www.oakke.gr/global/2013-02-16-19-23-31/item/397-) ακριβώς για να δώσει στα τσιράκια του Άξονα και στην πλειοψηφία τους τσιράκια και των μουλάδων του Ιράν, το πρόσχημα να επιτεθούν όχι τόσο ενάντια στο Ισραήλ όσο στις δυτικές και μάλιστα κυρίως στις ευρωπαϊκές χώρες.