Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Μό­λις τερ­μα­τί­στηκε με μια νέ­α ε­κε­χει­ρί­α ο δεύ­τε­ρος “πό­λε­μος  των ρου­κε­τών” Ισ­ρα­ήλ-Χα­μάς με­τά α­πό τον πρώ­το του 2008-9   Το πο­λι­τι­κό και δι­πλω­μα­τι­κό α­πο­τέ­λε­σμα  ή­ταν και αυ­τή τη φο­ρά μια κα­τα­στρο­φι­κή ήτ­τα για το Ισ­ρα­ήλ, ε­νώ το στρα­τιω­τι­κό α­πο­τέ­λε­σμα α­πλά δεν ή­ταν νί­κη.  Ό­μως σε αυ­τού του εί­δους τους πο­λέ­μους αυ­τό που με­τρά­ει εί­ναι το πο­λι­τι­κό-δι­πλω­μα­τι­κό α­πο­τέ­λε­σμα, ό­πως αρκε­τά διε­ξο­δι­κά το α­να­λύ­ουμε στο ση­μα­ντι­κό άρ­θρο της Νέ­ας Α­να­το­λής του Γε­νά­ρη του 2009 που α­να­δη­μο­σιεύ­ου­με πα­ρα­κά­τω.

Α­να­δη­μο­σιεύ­ου­με πα­ρα­κά­τω το άρ­θρο για τους βομ­βαρ­δι­σμούς της Γά­ζας του 2009 που δη­μο­σιεύ­τη­κε στο φ. 441-2 της Νέ­ας Α­να­το­λής. Πρόκει­ται για μί­α α­νά­λυ­ση που ε­πα­λη­θεύ­ε­ται α­πό τις ση­με­ρι­νές ε­ξε­λί­ξεις και εί­ναι ε­ξαιρε­τι­κά χρή­σι­μη για την κα­τα­νό­η­σή του ισραηλο-παλαιστινιακού ζητήματος.

Ό­λες οι ως τώ­ρα δι­πλω­μα­τι­κές νί­κες των προ­βο­κα­τό­ρων η­γε­τών της Χαμάς έ­χουν στο βά­θος να κά­νουν με το με­γά­λο σύμ­μα­χο του ρω­σι­κού σο­σια­λι­μπε­ρια­λι­σμού που εί­ναι η κυ­βέρ­νη­ση συ­νερ­γα­σί­ας κύ­ρια α­νά­με­σα στο σο­βι­νιστι­κό κόμ­μα Λι­κού­ντ του πρω­θυ­πουρ­γού Μπ. Νε­τα­νιάχου και το ε­θνο­ρα­τσιστι­κό Γισ­ρα­έλ Μπε­ϊ­τε­νού του ρώ­σι­κης κα­τα­γω­γής και ε­θνο­ρα­τσι­στή υ­πουρ­γού ε­ξω­τε­ρι­κών Α. Λί­μπερ­μαν. Αυ­τή προ­έ­κυ­ψε

Ο σχη­μα­τι­σμός κυ­βέρ­νη­σης συ­νερ­γα­σί­ας α­νά­με­σα σε Φα­τάχ και Χα­μάς ή­ταν η τα­φό­πλα­κα που έ­βα­λε ο δι­πρό­σω­πος πα­λαι­στί­νιος πρό­ε­δρος Μαχ­μούντ Α­μπάς στους πο­λύ­χρο­νους ε­θνο­α­νε­ξαρ­τη­σια­κούς α­γώ­νες του πα­λαι­στι­νιακού λα­ού. Πα­ρά τους θερ­μούς πα­νη­γυ­ρι­σμούς, η έ­στω ε­πιφα­νεια­κή συμ­φι­λί­ωση του πα­λαι­στι­νια­κού ρεύ­μα­τος για ε­θνι­κή α­νε­ξαρ­τη­σί­α

Ενώ είχε γραφτεί το παρακάτω κείμενο και λίγο πριν δημοσιευτεί έγινε η παγκόσμιας στρατηγικής σημασίας διάλυση της τελευταίας συνόδου των G7 από τον αμερικανό πρόεδρο. Όχι τυχαία λίγο πριν οι υπόλοιποι έξι, που είναι οι αρχηγοί των μεγαλύτερων δεύτερης γραμμής ιμπεριαλιστικών χωρών του β κόσμου (Ευρώπη, Ιαπωνία, Καναδάς), είχαν καταψηφίσει την πρόταση του Τραμπ να συμμετάσχει ξανά στους G7 και η Ρωσία,

Το μπλόκο στη Σύρο όπου «φιλοπαλαιστίνιοι διαδηλωτές» εμποδίσαν ισραηλινούς τουρίστες να αποβιβαστούν στο νησί ήταν το επιστέγασμα μίας σειράς αντισημιτικών επιθέσεων που όλες έχουν γίνει τους τελευταίους μήνες και ως τα χθες με πλήρη διακομματική κάλυψη. Στη Σύρο είχαμε με πρωτοβουλία και καθοδήγηση του ψευτοΚΚΕ την πρώτη κρατική βία απέναντι σε ένα πλήθος Εβραίων στην Ευρώπη μετά τον β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Λίγο μετά τη Σύρο ακολούθησε το πρώτο πογκρόμ κατά ισραηλινών εφήβων στη Ρόδο. Οι αντισημίτες προχώρησαν στον πογκρομισμό αξιοποιώντας την ιστορική ευκαιρία που τους έχει προσφέρει τον τελευταίο καιρό η συμμορία Νετανιάχου-Σμότριχ-Μπεν Γκβιρ κυρίως με την πείνα που προκάλεσε στη Γάζα.

Στην ανακοίνωσή της 16/6/2025 για τον πόλεμο Ισραήλ–Ιράν,* η ΟΑΚΚΕ προειδοποιούσε ότι οι βομβαρδισμοί του Ισραήλ, «κάτω από την πολιτική επίβλεψη του πουτινικού προβοκάτορα προέδρου των ΗΠΑ», όχι μόνο δεν θα αποδυναμώνανε το αντιδραστικό καθεστώς της Τεχεράνης, αλλά θα το σπρώχνανε βαθύτερα στην αγκαλιά της Ρωσίας και της Κίνας, ενισχύοντας τις πιο φιλοπουτινικές και εθνοφασιστικές πτέρυγές του. Συγκεκριμένα η ανακοίνωση τόνιζε πως:

«η επίθεση αυτή δεν θα κινητοποιήσει το δημοκρατικό κίνημα του Ιράν εναντίον του καθεστώτος των μουλάδων. Αντίθετα θα το προβοκάρει και θα ανοίξει το δρόμο στον απόλυτο έλεγχο του εθνοφασιστικού αντισημιτικού και επεκτατικού καθεστώτος του από τους πολύ ισχυρούς, αλλά όχι ακόμα κυρίαρχους μέσα σε αυτό, υποτακτικούς της νεοχιτλερικής Ρωσίας».

Πρόσφατα σε ένα γεωπολιτικό κείμενο που δημοσιεύτηκε στο Capital.gr** επιβεβαιώνεται πλήρως αυτή η εκτίμηση.

Το άρθρο σημειώνει ευθύς εξαρχής ότι, παρά τις προσδοκίες για ρήξη Ιράν–Ρωσίας:

«Στην πραγματικότητα, συνέβη το αντίθετο: ο δωδεκάημερος πόλεμος έσπρωξε την Τεχεράνη ακόμη πιο κοντά στη Μόσχα και οδήγησε σε νέες συμφωνίες συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένου του πυρηνικού τομέα». Δηλαδή το προβοκατόρικο χτύπημα ενίσχυσε τη ρωσική επιρροή, αντί να την περιορίσει.

Η ΟΑΚΚΕ θεωρεί σαν πρώτη αναγκαιότητα τη συντριβή της ναζιστικής Χαμάς. Όμως ο πόλεμος που διεξάγει εναντίον της το Ισραήλ, κάτω από την ηγεσία της φασιστικής κλίκας Νετανιάχου, με τον τρόπο και με την πολιτική κατεύθυνση που τον διεξάγει βοηθάει τελικά τη Χαμάς,και τον προστάτη της τη Ρωσία.Έτσι εκτός από μια πρόβα ολοκαυτώματος το πογκρόμ της 7 του Οκτώβρη αποτελεί μια στρατηγική προβοκάτσια που παροξύνειτην αντίθεση Δημοκρατίες της Δύσης vs Αραβομουσουλμανικός κόσμος και απειλεί να διασπάσει και να καταβροχθίσει κυρίως το ευρωπαϊκό δημοκρατικό αντι-πουτινικό Μέτωπο.

 

Το Ισραήλ έχει και δικαίωμα και υποχρέωση να χτυπήσει και να συντρίψει τους ναζί-κανίβαλους της Χαμάς

 Όσο και να προσπαθούν οι σοσιαλφασίστες να σπεκουλάρουν πάνω στους άμαχους νεκρούς της Γάζας για να ξεσηκώσουν τους λαούς ενάντια στο Ισραήλ, όσο και αν αυτό θα πληρώσει πολιτικά για το ότι βομβαρδίζει τις ανθρώπινες ασπίδες που χρησιμοποιούν οι ναζήδες της Χαμάς για να καλυφθούν στρατιωτικά και πολιτικά, δεν θα μπορέσουννα σκεπάσουν το αιώνιο στίγμα τους για το χιτλερικό πογκρόμ της 7 του Οκτώβρη, τη νέα, ακόμα χειρότερη από την προηγούμενη, «Νύχτα των Κρυστάλλων».

Η εικόνα που ερχόταν στις τηλεοράσεις ήταν το πιο βασικό μέρος του πολέμου Ισραήλ-Χαμάς, γιατί σε αυτόν τον πόλεμο νικητής θα ήταν αυτός που θα κέρδιζε τις εντυπώσεις. Η κυρίαρχη πολιτική εικόνα που βγήκε λοιπόν από τον πόλεμο ήταν ότι

Με την ευκαιρία της ανακοίνωσης από το Ισραήλ του θανάτου του Αλί Λαριτζανί αναδημοσιεύουμε παρακάτω ένα εξαιρετικά διαφωτιστικό ρεπορτάζ των Τάιμς της Νέας Υόρκης, που δημοσιεύτηκε χθες 16 του Μάρτη, δηλαδή λίγο πριν αυτός σκοτωθεί. Αυτό επιβεβαιώνει με τον πιο παταγώδη τρόπο το άρθρο ανάλυσης της ΟΑΚΚΕ που δημοσιεύσαμε επίσης χθες (https://oakke.gr/global/item/1820-) και το οποίο εξηγεί πως η προεδρία Τραμπ, έχει από την αρχή σαν κύριο στόχο του πολέμου της ενάντια στο Ιράν την άνοδο και τη σταθεροποίηση στην εξουσία της πιο αντιδυτικής και πιο φιλορώσικης πολιτικής φράξιας του καθεστώτος των μουλάδων.