Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

  Η κατάληξη της υπόθεσης των «αδειών για σπουδές» του κρατούμενου ληστή Ρωμανού δικαίωσε πέρα για πέρα τη θέση της ΟΑΚΚΕ ότι επρόκειτο για καθεστωτική δουλειά «ηρωοποίησης» ενός πολιτικά αντιδραστικού ανθρώπου που καμώνεται τον επαναστάτη.

 

«ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ» ΕΝΟΣ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ

 

Όσο περνάνε οι μέρες τόσο μαζεύονται νέα ανησυχητικά στοιχεία για το ότι το δικαστικό και πολιτικό καθεστώς δεν θέλουν να συντρίψουν την κτηνώδη συμμορία.

 

Αν η κυβέρνηση αυτή θα καταφέρει να κρατήσει το χρυσάφι της Κασσάνδρας θαμμένο μέσα στη γη και από πάνω του τους ανθρώπους άνεργους και πεινασμένους, τότε τίποτα δεν θα την εμποδίσει να γκρεμίσει και την υπόλοιπη βιομηχανία που απέμεινε στη χώρα.

Το σκεπτικό της δικαστικής απόφασης στο διακομματικό πνεύμα του ναζιστικού συνθήματος “Θάνατος στους πολιτικούς”   H κα­τα­δί­κη του πρώ­ην δή­μαρ­χου Θεσ­σα­λο­νί­κης Β. Πα­πα­γε­ωρ­γό­που­λου με ι­σό­βια κά­θειρ­ξη για υ­πε­ξαί­ρε­ση

ΜΑΥΡΟ ΣΤΑ ΤΡΙΑ ΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΧΙΤΛΕΡΙΚΟΥ ΑΞΟΝΑ: “ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ”-ΣΥΡΙΖΑ-ΨΕΥΤΟΚΚΕ

 

ΕΦΟΣΟΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΚΑΤΕΒΕΙ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

ΣΤΗΝ ΚΑΛΠΗ ΔΗΛΩΣΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΣΤHN ΟΑΚΚΕ ΤΟ ΜΟΝΟ ΚΟΜΜΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΓΡΑΜΜΗ

 

ΑΠΟ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΠΟΥ ΚΑΤΕΒΑΙΝΟΥΝ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ Η ΜΟΝΗ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΨΗΦΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΣΤΟ «ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ»

 

Οι ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ­ΝΕΛ δεν σα­μπο­τά­ρουν μό­νο κά­θε βιο­μη­χα­νί­α που έ­χει δυ­τι­κό προ­σα­να­το­λι­σμό, αλ­λά, ταυ­τό­χρο­να προ­ω­θούν και τα συμ­φέ­ρο­ντα της νέ­ας ρωσό­δου­λης με­γα­λο­α­στι­κής τά­ξης της χώ­ρας και η ο­ποί­α έ­χει α­να­δυ­θεί και γι­γαντω­θεί κυ­ρί­ως, μέ­σα α­πό τις κρα­τι­κές προ­μή­θειες που της δί­νο­νταν με σκαν­δα­λώ­δεις ό­ρους. 

 

Οι να­ζι­στές της “Χρυ­σής Αυ­γής” δεν λυ­πή­θη­καν τα γλυ­κό­λο­γα και τους ε­παί­νους για τη νέ­α, “α­ντι­μνη­μο­νια­κή” (τό­τε α­κό­μη δεν εί­χε υ­πο­γρά­ψει ό­τι σέ­βε­ται το μνη­μό­νιο), κυ­βέρ­νη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με τους Α­ΝΕΛ, κα­τά τη διάρ­κεια της συ­ζή­τη­σης ε­πί των προ­γραμ­μα­τι­κών δη­λώσεων, ό­πως ση­μειώ­νε­ται σε ρεπορ­τάζ της Ε­φη­με­ρί­δας των Συ­ντα­κτών της 12ης του Φλε­βά­ρη.

Το μαύ­ρο  μέ­τω­πο των ρω­σό­δου­λων σα­μπο­τα­ρι­στών, με ε­πι­κε­φα­λής τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και σε αλ­λη­λο­συ­μπλη­ρού­με­νη δρά­ση με τον Σα­μα­ρά, έ­στη­σε την πρώ­τη με­γά­λη προ­βο­κά­τσια του σή­με­ρα (8/3/2013) στη Χα­λ­κι­δι­κή.

Είναι λογικό να περιμένει κανείς ότι δεν θα βγει τίποτα καλό από μια διαδικασία εσωκομματικών εκλογών σε ένα σοσιαλφασιστικό κόμμα σαν τον ΣΥΡΙΖΑ το οποίο αποτελείται ως προς την ηγεσία του από υπεραντιδραστικές πολιτικές φράξιες. Επίσης είναι λογικό να περιμένει κανείς ότι θα επικρατήσει η πιο αντιδραστική, η πιο αδίστακτη και η πιο σοσιαλφασιστική από όλες αυτές εφόσον τις εκλογές τις αποφάσισε ο απαράμιλλος σε όλες αυτές τις ιδιότητες πραγματικός αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ, ο ραδιούργος Τσίπρας σε συνεργασία με τα τσιράκια του Παππά και Πολάκη. Ξέρουμε, και άλλωστε καθόλου δεν το κρύβει αυτή η φράξια, ότι θέλει να κάνει πραγματικότητα το μεγάλο όνειρο όλων των φαιο-«κόκκινων», δηλαδή να παραμερίσει τα δύο τελευταία τους εμπόδια στο δρόμο προς μία κοινοβουλευτική δικτατορία, να ελέγξουν δηλαδή με άγριες εκκαθαρίσεις τη Δικαιοσύνη και να φιμώσουν τα περισσότερα κανάλια που τα ελέγχει από τα 1989 η ευρωπαιόφιλη αστική τάξη. Εκείνο που δύσκολα θα μπορούσε να περιμένει κανείς είναι ότι αυτή η συμμορία θα επιχειρούσε να κάνει αυτή τη δουλειά υψώνοντας τη σημαία του δυτικού και μάλιστα του αμερικανού φιλελεύθερου και ακόμα λιγότερο θα μπορούσε να φανταστεί ότι αυτή τη σημαία θα την κρατούσε και ο πιο ωμός «αριστερός» τραμπούκος της συμμορίας, ο «αψύς σφακιανός».

Η φυλάκιση με συνοπτικές διαδικασίες του Μένιου Φουρθιώτη και η γενική επιδοκιμασία της από σύσσωμο τον τύπο και τα κόμματα σε συνδυασμό με αρκετά πολιτικά στοιχεία της υπόθεσης αυτής δείχνουν ότι το εκφασισμένο στον πυρήνα του πολιτικό καθεστώς επιχείρησε να εξουδετερώσει ένα ακόμα απόσπασμα της αστικής τάξης με κάποια ισχύ στα ΜΜΕ το οποίο, δίχως να λάμπει με το δημοκρατισμό του, οπωσδήποτε το ενοχλούσε.