Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Δη­μο­σιεύ­ου­με α­πό­σπα­σμα α­πό την ο­μι­λί­α του σ. Η­λί­α Ζα­φει­ρό­που­λου που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στις 11/01/2015 στα γρα­φεί­α της Ο­ΑΚ­ΚΕ  για τις ε­κλο­γές της 25 Γε­νά­ρη. Σ’ αυ­τό γί­νε­ται μια ε­κτε­τα­μέ­νη α­να­φο­ρά στην ξε­νό­δου­λη, σο­σιαλ­φασι­στι­κή και σα­μπο­τα­ρι­στι­κή πο­λι­τι­κή της η­γε­τι­κής κλί­κας του Σύ­ρι­ζα που σή­με­ρα, ι­διαί­τε­ρα με τα τε­λευ­ταί­α γε­γο­νό­τα ε­πι­βε­βαιώ­νε­ται. Ο­λό­κλη­ρη η ο­μι­λί­α εί­ναι σε αυ­τό το σύν­δε­σμο: http://www.oakke.gr/videos/item/465. 

Ο παγκόσμιος πολεμικός άξονας Ρωσίας-Κίνας έχει βρει στο πρόσωπο του Τραμπ έναν πολύτιμο υπηρέτη. Ο βασικός του ρόλος είναι να προωθεί τη διάσπαση των δυτικών χωρών ξεκινώντας από το χτύπημα της βαριάς βιομηχανίας των χωρών του β΄ κόσμου. Πριν λίγες ώρες μάλιστα ο Τραμπ κήρυξε και τον πόλεμο ειδικά ενάντια στην ενεργειακή ανεξαρτησία της Ευρώπης.

Ο πρώτος και πιο ανοιχτός πόλεμος του ήταν αυτός ενάντια σε μια από αυτές τις χώρες, στον Καναδά, ακριβώς επειδή αυτή, όσο καμιά άλλη, είναι πολύ στενά δεμένη οικονομικά με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Δεν είναι τυχαίο που 50 χρόνια αφότου ο μεγαλύτερος μαρξιστής της εποχής μετά τον β΄ παγκόσμιο πόλεμο, ο Μάο Τσε Τουγκ, χρησιμοποίησε τον όρο β΄ κόσμος για τις δεύτερης γραμμής ιμπεριαλιστικές χώρες, ήταν ένας πρόεδρος του Κανάδα, ο Κάρνεϊ, που χρησιμοποίησε έναν όρο με παραπλήσιο νόημα, τον όρο «μεσαίες δυνάμεις», για να τις καλέσει σε αντίσταση στη Ρωσία του Πούτιν και στις ΗΠΑ του Τραμπ. Εμείς παρά την ωμή φασιστική φρασεολογία του Τραμπ δεν βάζουμε τις ΗΠΑ στο ίδιο στρατηγικό μέτωπο με τη Ρωσία και την Κίνα. Έχουμε πει ότι οι ΗΠΑ του Τραμπ, μια χρηματιστική υπερδύναμη σε πτώση, δεν είναι στρατηγικά νεοχιτλερική όπως η πολεμικά και διπλωματικά ανερχόμενη Ρωσία του Πούτιν ή η Κίνα του Σι. Ο Τραμπ είναι άνθρωπος της Ρωσίας αλλά οι ΗΠΑ είναι χάρη σε αυτόν ένα τακτικός σύμμαχος της Ρωσίας και όχι στρατηγικός, όπως τακτικά σύμμαχος της Ρωσίας θα συνεχίσουν να είναι οι ΗΠΑ αν την προεδρία τους καταλάβει στα 2028 η τροτσκιστική ρωσόδουλη κλίκα Σάντερς μέσα στο Δημοκρατικό Κόμμα των ΗΠΑ. Η στρατηγική ταύτιση του Τραμπ και της κλίκας Σάντερς φαίνεται καθαρά στη μερική συμμόρφωση της προεδρίας Τραμπ στην απαίτηση αυτής της κλίκας να πάψουν οι ΗΠΑ να τροφοδοτούν με πετρέλαιο την Ευρώπη, για να πέσει τάχα η τιμή του, παρά την αντίσταση των «πετρελαιάδων» της κυβέρνησης Τραμπ. Μετά από αυτή την πίεση, που στην ουσία ήταν μία πολιτική «πάσα» της συμμορίας Σάντερς στον Τραμπ, αυτός εκβίασε την Ευρώπη ότι θα της κόψει το ντίζελ που εκείνη εισάγει από τις ΗΠΑ - και είναι το 1/3 από όσο εισάγει συνολικά- αν δεν καταναλώσει μέσα σε 4 μήνες το 20% από τα στρατηγικά της αποθέματα εκ των οποίων ένα μεγάλο μέρος στις πρώτες 20 μέρες. Από δω και πέρα αρκεί οι ρωσόδουλοι πλέον μουλάδες του Ιράν να κρατήσουν πάνω από ένα ως και 4 μήνες το μερικό αποκλεισμό του Ορμούζ και του Μπαμπ Ελ Μαντέμπ για να βρεθεί η Ευρώπη σε αγωνιώδη ενεργειακή θέση. Αν αυτό συμβεί οι φαιο- «κόκκινοι» φασίστες της θα μπορούν να πιέζουν τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να μην στηρίζουν τους Ουκρανούς όταν βομβαρδίζουν τα ρωσικά διυλιστήρια και γενικά να μην αντιστέκονται στους νέους Χίτλερ.

ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ ΧΟΝΓΚ ΚΟΝΓΚ

https://www.oakke.gr/global/2013-02-16-19-23-31/item/1174-

Ο αγώνας του ηρωικού λαού του Χονγκ Κονγκ για δημοκρατία ενάντια στο φασιστικό καθεστώς του Πεκίνου μπήκε σε μια νέα φάση από την ώρα που αυτό το καθεστώς παρέταξε επιδεικτικά στο Σεντζέν, δηλαδή στην περιοχή της Κίνας που βρίσκεται δίπλα στο Χονγκ Κονγκ, χιλιάδες στρατό καθώς και αστυνομικές δυνάμεις απειλώντας ότι αν χρειαστεί θα επέμβει για να στηρίξει «την τάξη και την ασφάλεια» στη μεγαλούπολη, δηλαδή να καταπνίξει το μαζικό αντιστασιακό της κίνημα. Ταυτόχρονα το φασιστικό καθεστώς αξιοποιώντας τα λάθη και τις αδυναμίες του δημοκρατικού κινήματος φανατίζει με γρήγορους ρυθμούς τις μάζες στην κινέζικη ενδοχώρα ενώ εκμεταλλευόμενο την κλιμάκωση των καταστροφών στο μετρό του Χ. Κονγκ και κυρίως τις επιθέσεις των διαδηλωτών στις κινέζικες επιχειρήσεις, έκανε το ποιοτικό άλμα μέσω της κυβέρνησης των ανδρείκελων της στο Χονγκ Κονγκ να επιβάλει έναν νόμο έκτακτων μέτρων -τον οποίο είχε θεσπίσει το αγγλικό αποικιακό καθεστώς- βάσει του οποίου τα ανδρείκελα θα μπορούν να κυβερνάνε με διατάγματα χωρίς να τα περνάνε από τη Βουλή (εν προκειμένω το Νομοθετικό Συμβούλιο). Το πρώτο τέτοιο διάταγμα ήταν για την τιμωρία όσων φορούν μάσκες στις διαδηλώσεις.

«Αυτό που χαρακτήριζε τον παλιό καπιταλισμό, όπου κυριαρχούσε απόλυτα ο ελεύθερος ανταγωνισμός, ήταν η εξαγωγή εμπορευμάτων. Αυτό που χαρακτηρίζει το σύγχρονο καπιταλισμό, όπου κυριαρχούν τα μονοπώλια είναι η εξαγωγή κεφαλαίων» (Λένιν: Ο ιμπεριαλισμός, ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού). Η σημερινή πολιτική ηγεσία της Κίνας, είναι τα παιδιά των προδοτών της κινέζικης επανάστασης,

Όλη η μισοφιλελεύθερη διανόηση του δυτικού μονοπωλίου σπάει το κεφάλι της με τη φυσιογνωμία και τις κινήσεις του Τραμπ, τον οποίο βαθιά απεχθάνεται αλλά ελάχιστα μπορεί να εξηγήσει, τουλάχιστον ως προς τον τρόπο που ξεδιπλώνει την γραμμή του στην παγκόσμια πολιτική και οικονομική σκακιέρα.

Η κυβέρνηση Τρουντώ του Καναδά, που ανέλαβε το Νοέμβρη, επιδιώκει στενότερες οικονομικές και πολιτιστικές σχέσεις με τη σοσιαλιμπεριαλιστική Κίνα: μεγαλύτερη εξάρτηση του καναδικού κεφαλαίου από την κινεζική αγορά, περισσότερες κινεζικές επενδύσεις στον Καναδά, προσέλκυση μεγάλου κινέζικου τουρισμού και φοιτητόκοσμου κτλ. Αυτή όμως η ολοένα και στενότερη προσέγγιση έχει οδηγήσει έναν αισθητό περιορισμό των αστοδημοκρατικών δικαιώματων και ελευθεριών μέσα στη χώρα. Πρώτοι αποδέκτες αυτής της καταπίεσης είναι οι δημοσιογράφοι των πάμπολλων κινεζόφωνων μέσων που δραστηριοποιούνται στον Καναδά.

Η μεγάλη εξέγερση του κινεζικού λαού, που εμφανίστηκε σαν μια έκρηξη μπρος στα μάτια της ανθρωπότητας, είναι αποτέλεσμα μιας συσσωρευμένης οργής που κορυφώθηκε όταν η πολιτική του «μηδενικού covid» που εφαρμόζει το φασιστικό καθεστώς του Πεκίνου ξεπέρασε κάθε όριο. Γιατί ενώ ο υπόλοιπος κόσμος βγήκε από την πανδημία ο κινέζικος λαός συνέχισε να βασανίζεται με τον παρατεταμένο εγκλεισμό και τις αυξανόμενες στερήσεις από ένα καθεστώς που δείχνει πλήρη αδιαφορία για τις οποιεσδήποτε κοινωνικές, σωματικές, και ψυχικές ανάγκες του. Αυτό το βασανιστήριο το επέλεξαν οι ηγέτες της Κίνας για να αποδείξουν την υπεροχή της φασιστικής τους δικτατορίας απέναντι στις αστικές δημοκρατίες της Δύσης ή του Τρίτου κόσμου. Όμως στην ουσία το ξεκίνησαν για να κρύψουν δυο βασικές αδυναμίες τους. Η πρώτη ήταν ότι δεν είχαν ένα στοιχειωδώς ισχυρό νοσοκομειακό σύστημα για τις πλατειές μάζες την ώρα που η κινέζικη άρχουσα τάξη έχει συσσωρεύσει έναν πελώριο πλούτο για τον εαυτό της και η δεύτερη ότι ενώ τεχνολογικά βρέθηκαν πίσω από τους δυτικούς ιμπεριαλιστές αρνήθηκαν να χρησιμοποιήσουν τις ανακαλύψεις τους και να προμηθευτούν ή να ζητήσουν να μοιραστούν τις πατέντες τους για τα πολύ πιο αποτελεσματικά εμβόλια mRNA. Η πολιτική τους αυτή άρχισε να καταρρέει όταν η κόβιντ, αν και λιγότερο θανατηφόρα, έγινε πιο ευκολομετάδοτη με τη μετάλλαξη Όμικρον και η μέθοδος του εγκλεισμού των μαζών δεν μπορούσε πια να λειτουργήσει.

Στα μέ­σα Μά­η ανα­μέ­νε­ται να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί το τα­ξί­δι του Σα­μα­ρά στο Πε­κί­νο για τη σύ­να­ψη ση­μα­ντι­κών συμ­φω­νιών με τους Κι­νέ­ζους. Η ημε­ρο­μη­νί­α έχει ήδη φι­ξα­ρι­στεί και, όπως γρά­φει η εφη­με­ρί­δα Κε­φά­λαιο στις 27/4, η ση­μειο­λο­γί­α της έγκει­ται στο ότι «ο Έλλη­νας πρω­θυ­πουρ­γός θα εί­ναι από τους πρώ­τους Ευ­ρω­παί­ους ηγέ­τες που θα συ­να­ντη­θούν με τη νέ­α ηγε­σί­α του ΚΚΚ

Αν η πρω­θυ­πουρ­γί­α Γ. Πα­παν­δρέ­ου πρό­σφε­ρε στους κι­νέ­ζους νέ­ο-α­ποι­κιο­κρά­τες σο­σια­λι­μπε­ρια­λι­στές έ­να πρώ­το έ­ρει­σμα στο βα­σι­κό ε­μπο­ρι­κό λι­μά­νι της χώ­ρας, η κυ­βέρ­νη­ση Σα­μα­ρά-Βε­νι­ζέ­λου ε­νί­σχυ­σε α­πο­φα­σι­στι­κά αυτή την πα­ρου­σί­α. Με τη συμ­φω­νί­α του Νο­έμ­βρη (και με την α­πα­ραί­τη­τη α­νοχή, έμ­με­ση υ­πο­στή­ρι­ξη ό­λων των κομ­μά­των, και τε­λευ­ταί­α με μια ε­πί­σης συ­νένο­χη “μου­γκή” προ­ε­κλο­γι­κή τρο­πο­λο­γί­α α­στρα­πή 250 εκ. ευ­ρώ!)

Πρόσφατα η κυβέρνηση της Τανζανίας αποφάσισε να διακόψει την κατασκευή του λιμανιού Μπαγκαμόγιο που χρηματοδοτείται από το κινεζικό κράτος. Το έργο υπογράφηκε στα 2013 και φιλοδοξεί να δημιουργήσει το μεγαλύτερο λιμάνι στην ανατολική Αφρική, όμως ο νυν πρόεδρος της χώρας Τζον Μανγκουφούλι το απέρριψε χαρακτηρίζοντάς το «εκμεταλλευτικό και επικίνδυνο». Είπε στα τοπικά μέσα ενημέρωσης ότι οι κινέζοι χρηματοδότες έθεσαν «σκληρούς όρους που μόνο τρελοί θα μπορούσαν να τους αποδεχτούν» (The Economic Times, 6/7).