-Το άρθρο γράφτηκε πριν από την ανακοίνωση του Πούτιν ότι θα κλείνει τη στρόφιγγα στους ξένους αγοραστές που δεν πληρώνουν το φυσικό αέριο με ρούβλια-

Οι τιμές στην ενέργεια, κατά συνέπεια και οι τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας και των εμπορευμάτων, στην ευρωπαϊκή ήπειρο

Για να προστατέψουμε τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας από τον κορονοϊό. Eτσι έλεγε η κυβέρνηση όταν έκανε το απαραίτητο εκείνη την εποχή lockdown, το β΄ τρίμηνο του έτους, αλλά με τέτοιο τρόπο ώστε να έχει τη μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση των ωρών εργασίας στην ΕΕ από οποιαδήποτε χώρα της. Το β΄ αυτό τρίμηνο ο αριθμός των ωρών εργασίας μειώθηκε σε σχέση με το β΄ τρίμηνο του 2019, κατά -28,9% όταν ο Μ.Ο στην ΕΕ ήταν -13,8% και στην ευρωζώνη -16,6%.

Η μεγάλη βιομηχανία είναι η υλική βάση της σύγχρονης πολιτισμένης ζωής. Αυτή είναι που παράγει τους τεράστιους όγκους προϊόντων για κάθε μορφή κατανάλωσης. Το πιο βασικό χαρακτηριστικό της βιομηχανίας σε σχέση με κάθε άλλο τομέα της οικονομίας είναι ότι κινητοποιεί πολύ μεγαλύτερες σε όγκο παραγωγικές δυνάμεις από τις ήδη πελώριες που άμεσα κινεί η ίδια. Αυτή η έμμεση επίδραση της βιομηχανίας απλώνεται στη συνέχεια και σε όλη την οικονομία. 

Είχαμε αναφέρει στην ανακοίνωση μας πριν ένα χρόνο με την οποία καταγγείλαμε τη σφαγή των Τεμπών σαν διακομματικό έγκλημα (2/3/23) :

«Στα πλαίσια της κύριας ευθύνης του ελληνικού κράτους (για τη σφαγή) τον ηγετικό ρόλο στο έγκλημα έχουν τα υποταγμένα στο ρώσικο σοσιαλιμπεριαλισμό κυρίως ψευτοαριστερά κόμματα (αλλά και τα πιο μειοψηφικά ναζιφασιστικά), καθώς και οι ρωσόφιλες εδώ και δυο δεκαετίες πρωθυπουργικές φράξιες των ευρωπαιόφιλων κομμάτων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Αυτό το πολιτικό μπλοκ διεξάγει συντονισμένα ένα συστηματικό αντιβιομηχανικό σαμποτάζ προκειμένου να απομακρύνει τη χώρα μας από κάθε δημοκρατικού και ανεπτυγμένου παραγωγικού τύπου ευρωπαϊκή ενοποίηση και να τη μετατρέψει, δίπλα στην Ουγγαρία, σε ένα εργαλείο του ρωσοκινεζικού νεοχιτλερικού Αξονα μέσα στην ΕΕ και στη Δύση ευρύτερα».

Το πολύ εκτενές άρθρο που δημοσιεύουμε εδώ ασχολείται με το πολιτικής φύσης σαμποτάζ των ελληνικών σιδηροδρόμων στα πλαίσια ενός πολύ ευρύτερου κατά της ελληνικής βιομηχανίας. Είναι αυτό που οδήγησε στη μεγάλη σφαγή και ουσιαστικά εξηγεί γιατί η άθλια κατάσταση συνεχίζεται. Το κείμενο αυτό έχει ξεχωριστή πολιτική βαρύτητα γιατί είναι το πιο συστηματικό μας για το βιομηχανικό σαμποτάζ ως τώρα. Το γράψιμο του ξεκίνησε μετά το δυστύχημα στα Τέμπη και ολοκληρώθηκε λίγο μετά τις βουλευτικές εκλογές, χωρίς να δημοσιευτεί στη συνέχεια.